Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kuchnia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kuchnia. Pokaż wszystkie posty

środa, 23 czerwca 2010

Z Placu Hiszpańskiego do ...św. Jana i lata (na rowerze:)

Zostajemy na plaży. Ale nie namawiam do leżenia i "nicnierobienia". Zapraszam na wycieczkę rowerową. Start: Plaça d'Espanya (po raz pierwszy w blogu piszę pełną nazwę po katalońsku, hiszpańska Plaza España:), meta: Parc del Fórum (Park Forum), który z tradycyjnym parkiem nie ma jednak nic wspólnego. Na Pl. Espanya możemy dojechać metrem i wyruszyć dopiero stąd albo dotrzeć na plac na rowerze, co nie jest żadnym problemem, bo w całym mieście są świetnie ścieżki rowerowe. Właściwie całą Barcelonę można zwiedzić na rowerze, a co za tym idzie, można przygotować tysiąc wariantów tras turystyczno-rowerowych! Dziś zaczynamy od Pl. Espanya, jednego z głównych placów w mieście i jednego z najruchliwszych miejsc w Barcelonie. Tutaj zatrzymuje się autobus jadący z lotniska i tutaj większość podróżnych przesiada się do metra. Pl. Espanya to charakterystyczne dwie wieże wzorowane na dzwonnicy św. Marka w Wenecji. Wychodząca z placu Avenida de la Reina Maria Cristina (Aleja królowej Marii Krystyny, katalońska Avinguda) prowadzi na Montjuic ze słynnymi fontannami, a dalej czeka już sto innych atrakcji:) My zostajemy na razie na placu, choć kusi nas, żeby skręcić w stronę wzgórza. Tutaj zawsze coś się dzieje, bo Pl. Espanya wraz z aleją  to wielki targowy i imprezowy teren Barcelony (tzw. Feria de Barcelona). Kilka tygodni temu byliśmy tu na targach samochodowych, teraz widać, że zjechały motocykle na Dni Harley'a:) Ale my ruszamy aleją Paral-lel w stronę plaży! Zdjęcia "rowerowe":

piątek, 18 czerwca 2010

Gazpacho

...słowo się rzekło (w poprzednim poście:) Szlagier hiszpańskiej kuchni. Mówi się, że to zupa, ale my pijemy gazpacho w kubkach jako pyszny, pożywny napój:) I zagryzamy chlebem. Od kiedy mamy mikser, robimy gazpacho codziennie na kolację. Przepis jest bardzo prosty. Podaję dzisiejsze proporcje: sześć pomidorów (podłużnych), jeden zielony ogórek, jedna zielona papryka, pół cebuli, jeden ząbek czosnku (wczoraj daliśmy trzy! ale paliło!:), trochę bułki, 3-4 łyżki octu winnego i oliwy z oliwek, szczypta soli. Przed zmiksowaniem dodać wody. Przed zjedzeniem schłodzić w lodówce. Smacznego życzę, popijając przed snem gazpacho:) Można też oczywiście kupić gotowe gazpacho, ale po co truć się konserwantami, barwnikami i zagęszczaczami. Dobranoc. Buenas noches hasta mañana, los lunis y los niños nos vamos a la cama...

piątek, 21 maja 2010

Banany i maniok zamiast ziemniaków

Dziś zapraszam do kuchni ekwadorskiej, a właściwie uchylam jej drzwi, bo do pisania - jak w przypadku każdej kuchni - jest dużo. Gdybym zapraszała z Ekwadoru, nie musiałabym otwierać drzwi, bo tam pichci się na ulicy:) Na razie zapraszam z Barcelony i Hospitalet de Llobregat, a tu emigranci serwują kuchnie z wielu stron świata. Ekwadorskie specjały jadłam w dwóch restauracjach i ciastkarni w Hospitalet i oczywiście w domu rodziców Edu:) 
Kuchnia ekwadorska, w dużym skrócie, to niezliczona liczba owoców i warzyw, o których w Europie słyszeli nieliczni. To pacyficzne ryby i owoce morza, o wiele lepsze niż te hiszpańskie. To też mięso ze świni, świnki morskiej czy też byka, a konkretnie jego jądra. To w końcu ryż, ryż i jeszcze raz ryż, który je się codziennie, jak w Polsce ziemniaki. Czy potrawy kuchni ekwadorskiej są smaczne? Jadłam już takie, które smakowały mi bardzo i takie, których niekoniecznie chciałabym spróbować drugi raz. Na początek o przekąskach, które można kupić np. w ciastkarniach Chaplin (trzy w Hospitalet,  jedna w Barcelonie). Po pierwsze pyszne corviche, czyli owalne kulki uformowane z ugotowanych i zmiażdżonych zielonych bananów skrobiowych z przyprawami, nadziewane rybą, a następnie smażone.

środa, 12 maja 2010

Badalona z małpiego, anyżowego likieru słynąca

Dziś wycieczka do Badalony, miasta oddalonego 10 kilometrów od centrum Barcelony. Tylko 15-20 minut jazdy pociągiem i jest się w zupełnie innym, kameralnym centrum miasta.  Poniedziałkowa, popołudniowa wycieczka z naszymi polskimi gośćmi była krótka. Poleżeliśmy na plaży, zrelaksowaliśmy się, posłuchaliśmy szumu morza, popatrzyliśmy w niebo:)) Potem spacerowaliśmy po centrum miasta. Trafiliśmy na majową fiestę. Były więc znane nam już giganty, ognie, dymy, diabły, smoki.
Badalona to jedno z najstarszych miast w Katalonii i trzecie miasto w regionie o największej liczbie ludności (po Barcelonie i Hospitalet de Llobregat). Na pewno warto wybrać się tam na dłuższą wycieczkę. Badalona to morze (5 kilometrów plaż, nowoczesny ośrodek sportów wodnych) i  góry (La Sierra de Marina otaczają miasto od strony północno- zachodniej). W Badalonie można znaleźć ruiny rzymskich term, starych osad iberyjskich (poblado ibérico), można zobaczyć średniowieczne kościoły i klasztory oraz stare, katalońskie domy wiejskie (las masías). Można też zwiedzić fabrykę, w której produkuje się słynny na całym świecie likier Anís del Mono.

poniedziałek, 10 maja 2010

Dzień Matki, ekwadorskie urodziny i krewetki

Wczoraj, 9 maja, w Ekwadorze obchodzony był Dzień Matki (zawsze jest to druga niedziela maja, w Hiszpanii Dzień Matki obchodzi się 2 maja). W Dniu Matki w Ameryce Południowej słucha się piosenki A la sombra de mi madre , czyli "W cieniu mojej matki" (śpiewa Leo Dan z Argentyny). Słuchaliśmy jej i my, w nocy z soboty na niedzielę, dokładnie gdy wybiła północ. Byliśmy na imprezie urodzinowej taty Edu, wśród ekwadorskich przyjaciół rodziny.

poniedziałek, 3 maja 2010

Smok, książki i zakochani

Cały dzień ciemno, zimno i leje jak z cebra. I tak ma być przez trzy dni:///// Na północy Katalonii śnieg. Niech mi nikt nie mówi, że Hiszpania to ciepły kraj. Lato miało już tu być!!! A było może z tydzień. Miał rację Cejrowski mówiąc w jednym ze swoim filmów coś w tym stylu: Hiszpania? Zimno i drogo. Wolę Ekwador. Ciepło i tanio. Mimo wszystko nie tracę wiary w tę Hiszpanię i czekam na słońce!! Tymczasem w wiadomościach znowu wypowiadają się zaskoczeni pogodą Katalończycy w pelerynach. A jeszcze tydzień temu reporterzy pytali, czy wypada tak w bikini po Rambli spacerować:] Ale do rzeczy;) Dzień Świętego Jerzego, a przy okazji zakochanych, po tygodniu doczeka się w końcu swojego posta:))) A w kolejce czeka sto innych tematów:)

poniedziałek, 19 kwietnia 2010

¡Vive Latinoamérica!

W weekend w centrum handlowym La Farga w Hospitalet de Llobregat odbyła się V Feria Latinoamericana. Kupiliśmy bilety (5 euro) na niedzielę i wybraliśmy się na imprezę po obiedzie. Targi, jak to targi - dużo ludzi, tłok, duchota, hałas, muzyka, reklama, promocja, ulotki, coś do zjedzenia, coś do picia. Wytrzymaliśmy trzy godziny:) Jak na mnie to dużo:) Średnio już po 30 minutach przebywania w hali targowej wychodzę, bo dłużej nie wytrzymuje moja głowa. 
Już zaraz po wejściu zagadał do nas pewien facet, jak się okazało Peruwiańczyk. I zagadał po polsku: "10 lat mieszkałem we Wrocławiu" - tak zaczął. Ciekawe, skąd wiedział, że ja z Polski? Przypadek?:) A może po prostu jesteśmy dobrym celem reklamowym:) Ona jasna, na pewno nie stąd, jakiś słowiański kraj, on ciemniejszy, też nie stąd. Może języków będą chcieli się uczyć:) Okazało się, że facet jest doradcą telekomunikacyjnym (komórki, internet itp.), a przy okazji pisze książki o tym, jak w sześć dni nauczyć się języka:))))) To jego autorska metoda. Sam w ten sposób podobno nauczył się polskiego;) Wizytówkę, w razie czego, mamy!! Ale co tam fantazje językowe! Zdobył moje serce tym, że znał Katowice!! 

piątek, 16 kwietnia 2010

Wino musi być, czyli spacer do Cornella

A życie toczy się dalej. I trzeba się nim cieszyć. Po południu wybraliśmy się piechotą do Cornella de Llobregat... po wino. Niedawno odkryliśmy tam nowy sklep z winami i kazaliśmy sobie napełnić dwie butelki na spróbowanie:) A że zapasy trunku szybko się kończą, słońce na niebie, więc dlaczego by nie wybrać się na spacer. Edu załadował do plecaka dwie plastikowe butelki i ruszyliśmy w drogę.

czwartek, 8 kwietnia 2010

Chleb z pomidorem po katalońsku:)

Ostryga z truskawką, algami i odmianą cytryny zwaną lima (przekąska), krewetka z pan con tomate, czyli słynnym katalońskim chlebem natartym pomidorem (pierwsze danie), filety z ryby pargo zanurzone w kawałkach świńskiej skóry (cortezas de cerdo) i soku z ości z naparem z kaktusa nopal (drugie danie), chiński flan na ziemi z zielonej, japońskiej herbaty i owoce z japońskiego drzewa cytrusowego kunkuats (deser) - takie menu zaproponował José Carlos Fuentes na tegorocznych Alimentariach, najważniejszych w Hiszpanii i jednych z najważniejszych na świecie targów spożywczych (Salón Internacional de Alimentación y Bebidas). Fuentes zdobył tytuł kucharza roku. Ma 29 lat, pochodzi z Barcelony, gotuje  w restauracji w Murcji.

wtorek, 6 kwietnia 2010

Bez telewizora i bez jajek

To były pierwsze w moim życiu święta poza domem. Dom? Gdzie jest mój dom? Od 30 lat ciągle w Katowicach. U rodziców, czyli - jak mawia Edu- w 5-gwiazdowym hotelu. Bo przecież nie w wynajmowanym w Barcelonie mieszkaniu bez pralki (ale za to z palmą i słońcem za oknem:). Niestety, nie można mieć wszystkiego... przynajmniej nie tak szybko, jak by się chciało.
To były pierwsze w moim życiu święta wielkanocne bez jajek (po prostu zapomnieliśmy kupić). Wielkanocnych jajek w Katalonii nie znajdziemy w koszykach ze święconką, ale w świątecznym wypieku - mona de Pascua. Takie biszkoptowe ciasto piesze się też w Aragonii i Walencji. Tradycyjna mona ma kształt wieńca i jej ozdobiona gotowanymi na twardo jajkami, które zapieka się razem z ciastem. Ale dziś można też kupić wypieki czekoladowe, kolorowe, przystrojone piórami, z rozmaitymi figurami, np. bohaterami bajek, zwierząt. W poniedziałek wielkanocny dzieci dostają mona de pascua od swoich chrzestnych.
To były pierwsze w moim życiu święta bez telewizora (bez oglądania programu tv, żeby było poprawnie;). Ostatniego marca Hiszpania pożegnała analogową telewizję i przeszła na TDT, czyli Televisión Digital Terrestre. Ci, którzy mają nowsze telewizory, nie muszą kupować dekoderów TDT, żeby odbierać cyfrowy sygnał. My, z naszym starym modelem;), programu od tygodnia nie mamy. W sobotę kupiliśmy w Media Markt dekoder (ceny 25-50 euro), ale programu jak nie było, tak nie ma:( Po dwugodzinnym podłączaniu, odłączaniu, sprawdzaniu wszystkiego, co można sprawdzić, telewizor nijak nie chce słuchać pilota (ze świeżutkimi bateriami!) i nie daje się skonfigurować. Co dalej z telewizorem, pilotem, dekoderem? Właśnie odebraliśmy e-maila z wiadomością, że przyślą nam nowego pilota. Zobaczymy, jak potoczy się ta historia. Szkoda mi tylko Simpsonów, Karlosa  A. i wiadomości. Bo kilka odcinków telenoweli oglądnęłam tylko w celu edukacyjnym;) I przyznaję, że kilka fajnych, zgrabnych, wykrzyczanych z ekranu zdań zostało mi w głowie:)





czwartek, 11 marca 2010

Gotujemy z Karlosem

Dziś na obiad soczewica (lenteja) z chorizo, tradycyjną, hiszpańską kiełbasą wieprzową z czosnkiem, papryką (pimentón) i boczkiem. Są różne typy tej wędliny, mniej i bardziej pikantne. Przepis, nieco zmodyfikowany, z kuchni Karlosa Arguiñano. To najpopularniejszy na półwyspie kucharz, który jako pierwszy zaczął w Hiszpanii gotować w telewizji.
Codziennie, od poniedziałku do piątku, o godz. 14. w Tele 5 rozpoczyna się program"Karlos Arguiñano en tu cocina". O tej porze w barach, restauracjach, domach Hiszpanie zwykle zasiadają do obiadu i oglądają Karlosa, gotującego, opowiadającego dowcipy, anegdoty, tańczącego, śpiewającego. O tej samej godzinie w Antena 3 rozpoczynają się Los Simpsons. Ale Simpsonowie trwają godzinę, a Karol pół godziny, więc najpierw ogląda się Karlosa, a potem szybko przerzuca kanały, żeby załapać się jeszcze na Simpsonów. Ciekawostka dotycząca tłumaczenia tytułów animowanych seriali w Hiszpanii: oni tłumaczą wszystko. The Flinstones to u nich Los Picapiedras. "Picar" znaczy m.in. kłuć, robić dziurę, a "piedra" to kamień:) Śmiesznie nazywają się tu Smerfy- Los Pitufos:))). Pitufina to Smerfetka:). 
Arguiñano jest Baskiem, stąd Karlos, a nie Carlos (w języku baskijskim- euskera- mamy spółgłoskę "k"). Tak więc Karlos reklamuje la cocina vasca jako jedną z najlepszych na świecie. Jego siostra też gotuje w telewizji, tyle że desery. Arguiñano jest właścicielem hektarów winnic, hotelu-restauracji i kanału telewizyjnego "Hogar util". Oglądając go, dowiemy się, jak wywiercić dziurę w ścianie, jak właściwie układać rzeczy w szafach, jakie rośliny pasują do dziecinnego pokoju, jak nakładać puder na twarz albo jak wyleczyć niestrawność.
Teraz w końcu czas na soczewicę, która jest smaczna, zdrowa i bardzo tania. W supermarkecie kilo soczewicy kupimy za ok.80 eurocentów. Taki worek dla dwóch osób mamy na ok. pięć obiadów. Co robimy? Na noc zostawiamy soczewicę w garnku z wodą. Następnego dnia w tej samej wodzie ją gotujemy. Dodajemy cebulę, 3 ząbki czosnku (bez obierania) i pokrojone chorizo. Całość gotuje się ok. 20 min. Można jeść z chlebem. I koniec. Smacznego!!

Z wiadomości: co prawda Barcelona już wróciła do życia po jednodniowym ataku zimy, ale w Gironie i całej prowincji jeszcze nie ma prądu i nie wiadomo, kiedy będzie.

poniedziałek, 8 marca 2010

Smaki

- Wiesz, że to Bach, a to Vivaldi, a nie wiesz, jak smakuje limonada? - usłyszałam niedawno od Edu.
Żeby przygotować jeden kubek limonady, wystarczy wymieszać sok wyciśnięty z jednej cytryny, wodę i jedną łyżeczkę cukru (brązowego!:). Jakie proste!
Limonada i muzyka...Skąd taka mieszanka? Pod Palau Nacional na wzgórzu Montjuic wieczorami, kilka razy w tygodniu, odbywa się niezwykły pokaz z Magiczną Fontanną w roli głównej. W rytm muzyki strumienie wody zmieniają kolory i natężenie. Fontanny „tańczą” m.in. do "Barcelony", którą śpiewa Freddie Mercury i Montserrat Caballé.
- Słyszysz! "Barcelona"!!! Jak to nie znasz??!!! - wykrzyczałam Edu do ucha pod fontanną. – Jak można nie znać słynnej "Barcelony"???!!
Ano można. Ale za to można znać smak
limonady, guayaby, morocho, corviche, pan de yuca......długa ta lista.
- To jest mango???!! Niedobre. - Edu skrzywił się kiedyś po skosztowaniu owoca prosto z hiszpańskiego warzywniaka. - W Ameryce Południowej zjesz prawdziwe mango z ciemnożółtą skórą.
Takie mango przeznaczone jest do ssania (chupar). Ssać można też pomarańcze, a nie tylko tradycyjnie kroić je na cztery kawałki. Jak ssać? Obiera się skórkę palcami albo nożem (ale po co nóż! na południu do jedzenia służą ręce i to jest piękne!:), wydłubuje się w tzw. główce dziurę (tutaj już można użyć noża:), ściska się pomarańczę rękami i pyszny sok sam wypływa do dziurki! Jak się już wypije cały sok, można zjeść miąższ.

Guayaba ma różowy miąższ z pestkami (można zjeść:). Najsłodsze i najlepsze są owoce o żółtej skórce. Czasem w środku znajdzie się robaka (też można zjeść:). Guayaba jest mało znana w Europie. W Barcelonie można ją kupić np. w dużym sklepie z produktami z Ameryki Południowej na Via Laietana, jednej z głównych alei w mieście, która łączy centrum z portem. 
 
                                Magiczna Fontanna pod Palau Nacional.

W zimie pod fontanną też są tłumy turystów. Sesje muzyczne odbywają się od października do kwietnia w piątki i soboty od godz. 19. do 20.30 co pół godziny (lepiej wybrać wcześniejszą godzinę, bo jest lepsza muzyka:). Od maja do września - od czwartku do niedzieli w godz. 21. - 23. 

                                 Woda spada z fontann pod pałacem.

                                Widok spod pałacu.