Zostajemy na plaży. Ale nie namawiam do leżenia i "nicnierobienia". Zapraszam na wycieczkę rowerową. Start: Plaça d'Espanya (po raz pierwszy w blogu piszę pełną nazwę po katalońsku, hiszpańska Plaza España:), meta: Parc del Fórum (Park Forum), który z tradycyjnym parkiem nie ma jednak nic wspólnego. Na Pl. Espanya możemy dojechać metrem i wyruszyć dopiero stąd albo dotrzeć na plac na rowerze, co nie jest żadnym problemem, bo w całym mieście są świetnie ścieżki rowerowe. Właściwie całą Barcelonę można zwiedzić na rowerze, a co za tym idzie, można przygotować tysiąc wariantów tras turystyczno-rowerowych! Dziś zaczynamy od Pl. Espanya, jednego z głównych placów w mieście i jednego z najruchliwszych miejsc w Barcelonie. Tutaj zatrzymuje się autobus jadący z lotniska i tutaj większość podróżnych przesiada się do metra. Pl. Espanya to charakterystyczne dwie wieże wzorowane na dzwonnicy św. Marka w Wenecji. Wychodząca z placu Avenida de la Reina Maria Cristina (Aleja królowej Marii Krystyny, katalońska Avinguda) prowadzi na Montjuic ze słynnymi fontannami, a dalej czeka już sto innych atrakcji:) My zostajemy na razie na placu, choć kusi nas, żeby skręcić w stronę wzgórza. Tutaj zawsze coś się dzieje, bo Pl. Espanya wraz z aleją to wielki targowy i imprezowy teren Barcelony (tzw. Feria de Barcelona). Kilka tygodni temu byliśmy tu na targach samochodowych, teraz widać, że zjechały motocykle na Dni Harley'a:) Ale my ruszamy aleją Paral-lel w stronę plaży! Zdjęcia "rowerowe":
CO JA ROBIĘ TU?
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kuchnia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kuchnia. Pokaż wszystkie posty
środa, 23 czerwca 2010
piątek, 18 czerwca 2010
Gazpacho
...słowo się rzekło (w poprzednim poście:) Szlagier hiszpańskiej kuchni. Mówi się, że to zupa, ale my pijemy gazpacho w kubkach jako pyszny, pożywny napój:) I zagryzamy chlebem. Od kiedy mamy mikser, robimy gazpacho codziennie na kolację. Przepis jest bardzo prosty. Podaję dzisiejsze proporcje: sześć pomidorów (podłużnych), jeden zielony ogórek, jedna zielona papryka, pół cebuli, jeden ząbek czosnku (wczoraj daliśmy trzy! ale paliło!:), trochę bułki, 3-4 łyżki octu winnego i oliwy z oliwek, szczypta soli. Przed zmiksowaniem dodać wody. Przed zjedzeniem schłodzić w lodówce. Smacznego życzę, popijając przed snem gazpacho:) Można też oczywiście kupić gotowe gazpacho, ale po co truć się konserwantami, barwnikami i zagęszczaczami. Dobranoc. Buenas noches hasta mañana, los lunis y los niños nos vamos a la cama...
piątek, 21 maja 2010
Banany i maniok zamiast ziemniaków
Dziś zapraszam do kuchni ekwadorskiej, a właściwie uchylam jej drzwi, bo do pisania - jak w przypadku każdej kuchni - jest dużo. Gdybym zapraszała z Ekwadoru, nie musiałabym otwierać drzwi, bo tam pichci się na ulicy:) Na razie zapraszam z Barcelony i Hospitalet de Llobregat, a tu emigranci serwują kuchnie z wielu stron świata. Ekwadorskie specjały jadłam w dwóch restauracjach i ciastkarni w Hospitalet i oczywiście w domu rodziców Edu:)
Kuchnia ekwadorska, w dużym skrócie, to niezliczona liczba owoców i warzyw, o których w Europie słyszeli nieliczni. To pacyficzne ryby i owoce morza, o wiele lepsze niż te hiszpańskie. To też mięso ze świni, świnki morskiej czy też byka, a konkretnie jego jądra. To w końcu ryż, ryż i jeszcze raz ryż, który je się codziennie, jak w Polsce ziemniaki. Czy potrawy kuchni ekwadorskiej są smaczne? Jadłam już takie, które smakowały mi bardzo i takie, których niekoniecznie chciałabym spróbować drugi raz. Na początek o przekąskach, które można kupić np. w ciastkarniach Chaplin (trzy w Hospitalet, jedna w Barcelonie). Po pierwsze pyszne corviche, czyli owalne kulki uformowane z ugotowanych i zmiażdżonych zielonych bananów skrobiowych z przyprawami, nadziewane rybą, a następnie smażone.
Kuchnia ekwadorska, w dużym skrócie, to niezliczona liczba owoców i warzyw, o których w Europie słyszeli nieliczni. To pacyficzne ryby i owoce morza, o wiele lepsze niż te hiszpańskie. To też mięso ze świni, świnki morskiej czy też byka, a konkretnie jego jądra. To w końcu ryż, ryż i jeszcze raz ryż, który je się codziennie, jak w Polsce ziemniaki. Czy potrawy kuchni ekwadorskiej są smaczne? Jadłam już takie, które smakowały mi bardzo i takie, których niekoniecznie chciałabym spróbować drugi raz. Na początek o przekąskach, które można kupić np. w ciastkarniach Chaplin (trzy w Hospitalet, jedna w Barcelonie). Po pierwsze pyszne corviche, czyli owalne kulki uformowane z ugotowanych i zmiażdżonych zielonych bananów skrobiowych z przyprawami, nadziewane rybą, a następnie smażone.
środa, 12 maja 2010
Badalona z małpiego, anyżowego likieru słynąca
Dziś wycieczka do Badalony, miasta oddalonego 10 kilometrów od centrum Barcelony. Tylko 15-20 minut jazdy pociągiem i jest się w zupełnie innym, kameralnym centrum miasta. Poniedziałkowa, popołudniowa wycieczka z naszymi polskimi gośćmi była krótka. Poleżeliśmy na plaży, zrelaksowaliśmy się, posłuchaliśmy szumu morza, popatrzyliśmy w niebo:)) Potem spacerowaliśmy po centrum miasta. Trafiliśmy na majową fiestę. Były więc znane nam już giganty, ognie, dymy, diabły, smoki.
Badalona to jedno z najstarszych miast w Katalonii i trzecie miasto w regionie o największej liczbie ludności (po Barcelonie i Hospitalet de Llobregat). Na pewno warto wybrać się tam na dłuższą wycieczkę. Badalona to morze (5 kilometrów plaż, nowoczesny ośrodek sportów wodnych) i góry (La Sierra de Marina otaczają miasto od strony północno- zachodniej). W Badalonie można znaleźć ruiny rzymskich term, starych osad iberyjskich (poblado ibérico), można zobaczyć średniowieczne kościoły i klasztory oraz stare, katalońskie domy wiejskie (las masías). Można też zwiedzić fabrykę, w której produkuje się słynny na całym świecie likier Anís del Mono.
poniedziałek, 10 maja 2010
Dzień Matki, ekwadorskie urodziny i krewetki
Wczoraj, 9 maja, w Ekwadorze obchodzony był Dzień Matki (zawsze jest to druga niedziela maja, w Hiszpanii Dzień Matki obchodzi się 2 maja). W Dniu Matki w Ameryce Południowej słucha się piosenki A la sombra de mi madre , czyli "W cieniu mojej matki" (śpiewa Leo Dan z Argentyny). Słuchaliśmy jej i my, w nocy z soboty na niedzielę, dokładnie gdy wybiła północ. Byliśmy na imprezie urodzinowej taty Edu, wśród ekwadorskich przyjaciół rodziny.
poniedziałek, 3 maja 2010
Smok, książki i zakochani
Cały dzień ciemno, zimno i leje jak z cebra. I tak ma być przez trzy dni:///// Na północy Katalonii śnieg. Niech mi nikt nie mówi, że Hiszpania to ciepły kraj. Lato miało już tu być!!! A było może z tydzień. Miał rację Cejrowski mówiąc w jednym ze swoim filmów coś w tym stylu: Hiszpania? Zimno i drogo. Wolę Ekwador. Ciepło i tanio. Mimo wszystko nie tracę wiary w tę Hiszpanię i czekam na słońce!! Tymczasem w wiadomościach znowu wypowiadają się zaskoczeni pogodą Katalończycy w pelerynach. A jeszcze tydzień temu reporterzy pytali, czy wypada tak w bikini po Rambli spacerować:] Ale do rzeczy;) Dzień Świętego Jerzego, a przy okazji zakochanych, po tygodniu doczeka się w końcu swojego posta:))) A w kolejce czeka sto innych tematów:)
poniedziałek, 19 kwietnia 2010
¡Vive Latinoamérica!
W weekend w centrum handlowym La Farga w Hospitalet de Llobregat odbyła się V Feria Latinoamericana. Kupiliśmy bilety (5 euro) na niedzielę i wybraliśmy się na imprezę po obiedzie. Targi, jak to targi - dużo ludzi, tłok, duchota, hałas, muzyka, reklama, promocja, ulotki, coś do zjedzenia, coś do picia. Wytrzymaliśmy trzy godziny:) Jak na mnie to dużo:) Średnio już po 30 minutach przebywania w hali targowej wychodzę, bo dłużej nie wytrzymuje moja głowa.
Już zaraz po wejściu zagadał do nas pewien facet, jak się okazało Peruwiańczyk. I zagadał po polsku: "10 lat mieszkałem we Wrocławiu" - tak zaczął. Ciekawe, skąd wiedział, że ja z Polski? Przypadek?:) A może po prostu jesteśmy dobrym celem reklamowym:) Ona jasna, na pewno nie stąd, jakiś słowiański kraj, on ciemniejszy, też nie stąd. Może języków będą chcieli się uczyć:) Okazało się, że facet jest doradcą telekomunikacyjnym (komórki, internet itp.), a przy okazji pisze książki o tym, jak w sześć dni nauczyć się języka:))))) To jego autorska metoda. Sam w ten sposób podobno nauczył się polskiego;) Wizytówkę, w razie czego, mamy!! Ale co tam fantazje językowe! Zdobył moje serce tym, że znał Katowice!!
Już zaraz po wejściu zagadał do nas pewien facet, jak się okazało Peruwiańczyk. I zagadał po polsku: "10 lat mieszkałem we Wrocławiu" - tak zaczął. Ciekawe, skąd wiedział, że ja z Polski? Przypadek?:) A może po prostu jesteśmy dobrym celem reklamowym:) Ona jasna, na pewno nie stąd, jakiś słowiański kraj, on ciemniejszy, też nie stąd. Może języków będą chcieli się uczyć:) Okazało się, że facet jest doradcą telekomunikacyjnym (komórki, internet itp.), a przy okazji pisze książki o tym, jak w sześć dni nauczyć się języka:))))) To jego autorska metoda. Sam w ten sposób podobno nauczył się polskiego;) Wizytówkę, w razie czego, mamy!! Ale co tam fantazje językowe! Zdobył moje serce tym, że znał Katowice!!
piątek, 16 kwietnia 2010
Wino musi być, czyli spacer do Cornella
A życie toczy się dalej. I trzeba się nim cieszyć. Po południu wybraliśmy się piechotą do Cornella de Llobregat... po wino. Niedawno odkryliśmy tam nowy sklep z winami i kazaliśmy sobie napełnić dwie butelki na spróbowanie:) A że zapasy trunku szybko się kończą, słońce na niebie, więc dlaczego by nie wybrać się na spacer. Edu załadował do plecaka dwie plastikowe butelki i ruszyliśmy w drogę.
czwartek, 8 kwietnia 2010
Chleb z pomidorem po katalońsku:)
Ostryga z truskawką, algami i odmianą cytryny zwaną lima (przekąska), krewetka z pan con tomate, czyli słynnym katalońskim chlebem natartym pomidorem (pierwsze danie), filety z ryby pargo zanurzone w kawałkach świńskiej skóry (cortezas de cerdo) i soku z ości z naparem z kaktusa nopal (drugie danie), chiński flan na ziemi z zielonej, japońskiej herbaty i owoce z japońskiego drzewa cytrusowego kunkuats (deser) - takie menu zaproponował José Carlos Fuentes na tegorocznych Alimentariach, najważniejszych w Hiszpanii i jednych z najważniejszych na świecie targów spożywczych (Salón Internacional de Alimentación y Bebidas). Fuentes zdobył tytuł kucharza roku. Ma 29 lat, pochodzi z Barcelony, gotuje w restauracji w Murcji.
wtorek, 6 kwietnia 2010
Bez telewizora i bez jajek
To były pierwsze w moim życiu święta poza domem. Dom? Gdzie jest mój dom? Od 30 lat ciągle w Katowicach. U rodziców, czyli - jak mawia Edu- w 5-gwiazdowym hotelu. Bo przecież nie w wynajmowanym w Barcelonie mieszkaniu bez pralki (ale za to z palmą i słońcem za oknem:). Niestety, nie można mieć wszystkiego... przynajmniej nie tak szybko, jak by się chciało.
To były pierwsze w moim życiu święta wielkanocne bez jajek (po prostu zapomnieliśmy kupić). Wielkanocnych jajek w Katalonii nie znajdziemy w koszykach ze święconką, ale w świątecznym wypieku - mona de Pascua. Takie biszkoptowe ciasto piesze się też w Aragonii i Walencji. Tradycyjna mona ma kształt wieńca i jej ozdobiona gotowanymi na twardo jajkami, które zapieka się razem z ciastem. Ale dziś można też kupić wypieki czekoladowe, kolorowe, przystrojone piórami, z rozmaitymi figurami, np. bohaterami bajek, zwierząt. W poniedziałek wielkanocny dzieci dostają mona de pascua od swoich chrzestnych.
To były pierwsze w moim życiu święta bez telewizora (bez oglądania programu tv, żeby było poprawnie;). Ostatniego marca Hiszpania pożegnała analogową telewizję i przeszła na TDT, czyli Televisión Digital Terrestre. Ci, którzy mają nowsze telewizory, nie muszą kupować dekoderów TDT, żeby odbierać cyfrowy sygnał. My, z naszym starym modelem;), programu od tygodnia nie mamy. W sobotę kupiliśmy w Media Markt dekoder (ceny 25-50 euro), ale programu jak nie było, tak nie ma:( Po dwugodzinnym podłączaniu, odłączaniu, sprawdzaniu wszystkiego, co można sprawdzić, telewizor nijak nie chce słuchać pilota (ze świeżutkimi bateriami!) i nie daje się skonfigurować. Co dalej z telewizorem, pilotem, dekoderem? Właśnie odebraliśmy e-maila z wiadomością, że przyślą nam nowego pilota. Zobaczymy, jak potoczy się ta historia. Szkoda mi tylko Simpsonów, Karlosa A. i wiadomości. Bo kilka odcinków telenoweli oglądnęłam tylko w celu edukacyjnym;) I przyznaję, że kilka fajnych, zgrabnych, wykrzyczanych z ekranu zdań zostało mi w głowie:)
To były pierwsze w moim życiu święta bez telewizora (bez oglądania programu tv, żeby było poprawnie;). Ostatniego marca Hiszpania pożegnała analogową telewizję i przeszła na TDT, czyli Televisión Digital Terrestre. Ci, którzy mają nowsze telewizory, nie muszą kupować dekoderów TDT, żeby odbierać cyfrowy sygnał. My, z naszym starym modelem;), programu od tygodnia nie mamy. W sobotę kupiliśmy w Media Markt dekoder (ceny 25-50 euro), ale programu jak nie było, tak nie ma:( Po dwugodzinnym podłączaniu, odłączaniu, sprawdzaniu wszystkiego, co można sprawdzić, telewizor nijak nie chce słuchać pilota (ze świeżutkimi bateriami!) i nie daje się skonfigurować. Co dalej z telewizorem, pilotem, dekoderem? Właśnie odebraliśmy e-maila z wiadomością, że przyślą nam nowego pilota. Zobaczymy, jak potoczy się ta historia. Szkoda mi tylko Simpsonów, Karlosa A. i wiadomości. Bo kilka odcinków telenoweli oglądnęłam tylko w celu edukacyjnym;) I przyznaję, że kilka fajnych, zgrabnych, wykrzyczanych z ekranu zdań zostało mi w głowie:)
czwartek, 11 marca 2010
Gotujemy z Karlosem
Dziś na obiad soczewica (lenteja) z chorizo, tradycyjną, hiszpańską kiełbasą wieprzową z czosnkiem, papryką (pimentón) i boczkiem. Są różne typy tej wędliny, mniej i bardziej pikantne. Przepis, nieco zmodyfikowany, z kuchni Karlosa Arguiñano. To najpopularniejszy na półwyspie kucharz, który jako pierwszy zaczął w Hiszpanii gotować w telewizji.
Codziennie, od poniedziałku do piątku, o godz. 14. w Tele 5 rozpoczyna się program"Karlos Arguiñano en tu cocina". O tej porze w barach, restauracjach, domach Hiszpanie zwykle zasiadają do obiadu i oglądają Karlosa, gotującego, opowiadającego dowcipy, anegdoty, tańczącego, śpiewającego. O tej samej godzinie w Antena 3 rozpoczynają się Los Simpsons. Ale Simpsonowie trwają godzinę, a Karol pół godziny, więc najpierw ogląda się Karlosa, a potem szybko przerzuca kanały, żeby załapać się jeszcze na Simpsonów. Ciekawostka dotycząca tłumaczenia tytułów animowanych seriali w Hiszpanii: oni tłumaczą wszystko. The Flinstones to u nich Los Picapiedras. "Picar" znaczy m.in. kłuć, robić dziurę, a "piedra" to kamień:) Śmiesznie nazywają się tu Smerfy- Los Pitufos:))). Pitufina to Smerfetka:).
Arguiñano jest Baskiem, stąd Karlos, a nie Carlos (w języku baskijskim- euskera- mamy spółgłoskę "k"). Tak więc Karlos reklamuje la cocina vasca jako jedną z najlepszych na świecie. Jego siostra też gotuje w telewizji, tyle że desery. Arguiñano jest właścicielem hektarów winnic, hotelu-restauracji i kanału telewizyjnego "Hogar util". Oglądając go, dowiemy się, jak wywiercić dziurę w ścianie, jak właściwie układać rzeczy w szafach, jakie rośliny pasują do dziecinnego pokoju, jak nakładać puder na twarz albo jak wyleczyć niestrawność.
Teraz w końcu czas na soczewicę, która jest smaczna, zdrowa i bardzo tania. W supermarkecie kilo soczewicy kupimy za ok.80 eurocentów. Taki worek dla dwóch osób mamy na ok. pięć obiadów. Co robimy? Na noc zostawiamy soczewicę w garnku z wodą. Następnego dnia w tej samej wodzie ją gotujemy. Dodajemy cebulę, 3 ząbki czosnku (bez obierania) i pokrojone chorizo. Całość gotuje się ok. 20 min. Można jeść z chlebem. I koniec. Smacznego!!
Z wiadomości: co prawda Barcelona już wróciła do życia po jednodniowym ataku zimy, ale w Gironie i całej prowincji jeszcze nie ma prądu i nie wiadomo, kiedy będzie.
poniedziałek, 8 marca 2010
Smaki
- Wiesz, że to Bach, a to Vivaldi, a nie wiesz, jak smakuje limonada? - usłyszałam niedawno od Edu.
Widok spod pałacu.
Żeby przygotować jeden kubek limonady, wystarczy wymieszać sok wyciśnięty z jednej cytryny, wodę i jedną łyżeczkę cukru (brązowego!:). Jakie proste!
Limonada i muzyka...Skąd taka mieszanka? Pod Palau Nacional na wzgórzu Montjuic wieczorami, kilka razy w tygodniu, odbywa się niezwykły pokaz z Magiczną Fontanną w roli głównej. W rytm muzyki strumienie wody zmieniają kolory i natężenie. Fontanny „tańczą” m.in. do "Barcelony", którą śpiewa Freddie Mercury i Montserrat Caballé.
Limonada i muzyka...Skąd taka mieszanka? Pod Palau Nacional na wzgórzu Montjuic wieczorami, kilka razy w tygodniu, odbywa się niezwykły pokaz z Magiczną Fontanną w roli głównej. W rytm muzyki strumienie wody zmieniają kolory i natężenie. Fontanny „tańczą” m.in. do "Barcelony", którą śpiewa Freddie Mercury i Montserrat Caballé.
- Słyszysz! "Barcelona"!!! Jak to nie znasz??!!! - wykrzyczałam Edu do ucha pod fontanną. – Jak można nie znać słynnej "Barcelony"???!!
Ano można. Ale za to można znać smak limonady, guayaby, morocho, corviche, pan de yuca......długa ta lista.
Ano można. Ale za to można znać smak limonady, guayaby, morocho, corviche, pan de yuca......długa ta lista.
- To jest mango???!! Niedobre. - Edu skrzywił się kiedyś po skosztowaniu owoca prosto z hiszpańskiego warzywniaka. - W Ameryce Południowej zjesz prawdziwe mango z ciemnożółtą skórą.
Takie mango przeznaczone jest do ssania (chupar). Ssać można też pomarańcze, a nie tylko tradycyjnie kroić je na cztery kawałki. Jak ssać? Obiera się skórkę palcami albo nożem (ale po co nóż! na południu do jedzenia służą ręce i to jest piękne!:), wydłubuje się w tzw. główce dziurę (tutaj już można użyć noża:), ściska się pomarańczę rękami i pyszny sok sam wypływa do dziurki! Jak się już wypije cały sok, można zjeść miąższ.
Takie mango przeznaczone jest do ssania (chupar). Ssać można też pomarańcze, a nie tylko tradycyjnie kroić je na cztery kawałki. Jak ssać? Obiera się skórkę palcami albo nożem (ale po co nóż! na południu do jedzenia służą ręce i to jest piękne!:), wydłubuje się w tzw. główce dziurę (tutaj już można użyć noża:), ściska się pomarańczę rękami i pyszny sok sam wypływa do dziurki! Jak się już wypije cały sok, można zjeść miąższ.
Guayaba ma różowy miąższ z pestkami (można zjeść:). Najsłodsze i najlepsze są owoce o żółtej skórce. Czasem w środku znajdzie się robaka (też można zjeść:). Guayaba jest mało znana w Europie. W Barcelonie można ją kupić np. w dużym sklepie z produktami z Ameryki Południowej na Via Laietana, jednej z głównych alei w mieście, która łączy centrum z portem.
Magiczna Fontanna pod Palau Nacional.
W zimie pod fontanną też są tłumy turystów. Sesje muzyczne odbywają się od października do kwietnia w piątki i soboty od godz. 19. do 20.30 co pół godziny (lepiej wybrać wcześniejszą godzinę, bo jest lepsza muzyka:). Od maja do września - od czwartku do niedzieli w godz. 21. - 23.
Woda spada z fontann pod pałacem.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
