Pokazywanie postów oznaczonych etykietą mieszkanie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą mieszkanie. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 23 maja 2010

O oknach, praniu i pięknej prozie życia

Już około godziny czwartej rano zaczyna się ptasi koncert. Gdy o 6.30 robi się jasno, a koncert jest coraz głośniejszy, gdy przez otwarte na oścież okno (bez firan!) widać coraz intensywniejszy błękit nieba i pierwsze promienie słońca coraz mocniej oświetlają brązową ścianę domu po drugiej stronie wąskiej ulicy, nie chce się już spać. Można leżeć w łóżku, cieszyć się świeżym powietrzem, obserwować, jak przesuwa się słońca cień i słuchać ptasiego radia. Takiego koncertu natury nie słyszałam jeszcze nigdy w życiu! A ptaki śpiewają za naszymi oknami cały dzień (no, z małą przerwą na popołudniową sjestę:). Ćwierkanie, stukanie, pohukiwanie...można by tu nagrać płytę z ptasim, porannym, wiosennym śpiewem. A jak dobrze byłoby jeszcze umieć odróżnić i nazwać te wszystkie ptasie głosy!
Ptasi koncert trwa. Stopniowo dołączają do niego odgłosy odsuwanych rolet w oknach, pierwsze skrzypnięcia drzwi na ulicy, pierwsze, zawsze głośne poranne pozdrowienia.
Zaczyna też żyć nasz dom. José, sąsiad z góry (rodem z Galicji) spuszcza wodę w ubikacji. Dziś nie ma wiatru, bo nie słychać, żeby ruszało się okno wentylacyjne w łazience. Sąsiadka z dołu, señora Josefina ("mówcie mi Fina") ma kaszel. José odsuwa kotarę i wchodzi pod prysznic. Czas wstać! Zobaczymy, co tam u sąsiadów z ulicy słychać. A tu niespodzianka! U  małżeństwa z dwójką małych dzieci (pamiętacie tego chłopczyka w koszulce FC Barcelony?:) na balkonie nie wisi dziś pranie! A w tym mieszkaniu naprzeciwko sypialni jednak ktoś mieszka! Rolety przez całe miesiące były szczelnie zasunięte. W końcu kilka dni temu zaczęły się lekko podnosić. Ale w oknie nikogo nie widać.

Nad oknami ptasie gniazda i wysięgniki do wciągania mebli. W wielu budynkach klatki schodowe są tak wąskie, że jedyny sposób na transportowanie mebli to droga powietrzna.

środa, 17 marca 2010

Szeroki alejami i ciemnymi przedmieściami

W Barcelonie i aglomeracji jest wiele starych mieszkań. Wśród tych starych oko turysty najpierw zauważa te w samym centrum, wizytówki miasta, na największych, szerokich alejach, najdroższe, nie na kieszeń emigrantów, co najwyżej zamożnych Katalończyków. Już wejście do takiego budynku zapowiada, z jakim standardem będziemy mieć do czynienia. Wita nas ogromny hol z lustrami i kanapami, czasem jeszcze z portierem.
                                                     Barcelona, Paseo San Juan
  Ekskluzywna dzielnica Grácia, w pobliżu Avenida Diagonal
  
Wśród tych starych mieszkań w centrum Barcelony są też oczywiście takie, które nie przypominają pałaców. Owszem, stylowe, ale nieco zaniedbane. Byliśmy w jednym w pobliżu Avenida Roma, na której mieszka niejaka señora Vives z mężem (to w Barcelonie popularne i zacne zarazem nazwisko). Dzieci w Madrycie, zostały po nich utrzymane w idealnym stanie pokoje, razem z salonem będzie ich pięć. Do tego ogromny przedpokój, ściany z obrazów, dwie łazienki, dwa balkony, duża kuchnia, pomieszczenie gospodarcze. Meble oczywiście drewniane, księgozbiór bogaty, liczne pamiątki z podróży. Wnętrze stylowe, ale jednocześnie z wszystkimi wygodami na miarę XXI wieku. 
Ogłoszenie o wynajmie zobaczyliśmy na ulicy. Właściwie w każdym budynku z jakiegoś okna albo balkonu zwisa plansza z napisem: lloger, "do wynajęcia" (w j. katalońskim) i z numerem telefonu. Właścicielka z Peru. Chciała wynająć pokój, podobno dzień wcześniej ktoś się z niego wyniósł. Mieszkanie brudne i zaniedbane. Wyszliśmy z niego szybko. 
Tak wygląda centrum, a co poza nim, co poza szerokimi , reprezentacyjnymi alejami, z drogimi butikami, kamienicami tak pięknymi, aż proszą się, żeby zrobić im zdjęcia? Węższe ulice, mniej światła, jeden dom niepodobny do drugiego, dodany jak przypadkowy klocek. Takie domy dopiero proszą się, żeby zrobić im zdjęcie:) Warto, oprócz reprezentacyjnej architektury miejskiej, zobaczyć skromniejsze, ale mające niepowtarzalny, śródziemnomorski urok, przedmieścia.

  Hospitalet de Llobregat
 Hospitalet de Llobregat. Jaki piękny widok z tarasu!
 Charakterystyczne dachy południa...
Edu: "Taka architektura mnie się nie podoba. Sprawia wrażenie nieporządku. Kto tam mieszka na górze?!" A mnie się podoba:)

 Hospitalet de Llobregat, stare i nowe.
 Barcelona, stare i nowe.
Barcelona, dzielnica Badal, stare i nowe, wysokie i niskie.
Barcelona, Badal. 

Możemy też w Barcelonie zobaczyć nowe budownictwo, czyli bloki mające 20-30 lat, przypominające polskie osiedla. Są nowoczesne, dopiero co powstałe apartamentowce.
Barcelona, w pobliżu stadionu Camp Nou
Barcelona, dzielnica Sant Martí
Hospitalet de LLobregat
Ten sam blok od strony zieleńca i placu zabaw
         Barcelona, z widokiem na Sagrada Familia

Najpiękniejsze domy to te tradycyjne śródziemnomorskie, małe, na wąskich uliczkach, zarośnięte kwiatami..., ale o nich w innym poście:)

wtorek, 16 marca 2010

Jeśli mieszkanie, to...nie w Barcelonie

Mieszkania w Barcelonie są najdroższe w całej Hiszpanii i jedne z najdroższych w Europie. W większości są stare, ciemne i nie mają ogrzewania. Ulice są wąskie, więc ludzie zaglądają sobie do okien. Ale tutaj nikt nie przejmuje się takimi szczegółami. Jak skomentował Alex z agencji nieruchomości, gdy zaznaczyliśmy, że szukamy słonecznego mieszkania z dużymi oknami, bo to, w którym jesteśmy teraz, ma tylko jedno okno: "Dla mnie to nie ma znaczenia. Ważne, żebym miał się gdzie wyspać".
Jak widzę w internecie ogłoszenie: 70-metrowe (!) mieszkanie w Madrycie, w nowym budownictwie, z centralnym ogrzewaniem, całkowicie umeblowane, z basen (!!!!) za 600 euro (!!!!!), to najchętniej w tym momencie spakowałabym się i wyjechała z Barcelony. Nie szkodzi, że tam nie mają plaży i morza. W Barcelonie za takie lokum liczą sobie grubo ponad 1000 euro. Szukajmy dalej. Asturia i jedno z większych miast Avilés. Tutaj za 350-400 euro można wynająć mieszkanie 70-90 metrowe!!! Nieważne, że tam teraz pada deszcz, a tutaj słońce. W Walencji i Sevilli to samo: 80 metrów za 400 euro!! A szukam tylko w dużych miastach. Nie chcę już wiedzieć, ile bym zapłaciła w tych mniejszych. Ktoś powie: ale Katalonia to najbogatszy region w całej Hiszpanii i tutaj się najwięcej zarabia. Jasne, tylko że na 4 mln 130 tys. 625 bezrobotnych obecnie w Hiszpanii, połowa zarejestrowanych jest w Katalonii.
W Barcelonie poniżej 500 euro można wynająć najwyżej pokój. Ok. 600 euro kosztuje mieszkanie typu studio, czyli lokum z jedną przestrzenią, najczęściej niewielką ok.30-metrową. Oglądaliśmy coś takiego. Ruszyć się tam ledwo można, a agentka nieruchomości tłumaczyła nam, jak podnieść łóżko, żeby pod nim zainstalować sobie małą szafę! Za niewiele ponad 600 euro widzieliśmy też mieszkania 60-metrowe, ale stare, gołe, odrapane ściany. W Hospitalet de Llobregat salon, sypialnia, łazienka za 500 euro (40 metrów). I co z tego, jeśli nie ma kuchni? Jest tylko mała wnęka z kuchenką elektryczną na dwa palniki. Kto wymyślił taki układ mieszkania?! Jutro ciąg dalszy historii  "Jak się mieszka w Barcelonie".