CO JA ROBIĘ TU?
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Hospitalet de Llobregat. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Hospitalet de Llobregat. Pokaż wszystkie posty
czwartek, 27 maja 2010
poniedziałek, 3 maja 2010
Smok, książki i zakochani
Cały dzień ciemno, zimno i leje jak z cebra. I tak ma być przez trzy dni:///// Na północy Katalonii śnieg. Niech mi nikt nie mówi, że Hiszpania to ciepły kraj. Lato miało już tu być!!! A było może z tydzień. Miał rację Cejrowski mówiąc w jednym ze swoim filmów coś w tym stylu: Hiszpania? Zimno i drogo. Wolę Ekwador. Ciepło i tanio. Mimo wszystko nie tracę wiary w tę Hiszpanię i czekam na słońce!! Tymczasem w wiadomościach znowu wypowiadają się zaskoczeni pogodą Katalończycy w pelerynach. A jeszcze tydzień temu reporterzy pytali, czy wypada tak w bikini po Rambli spacerować:] Ale do rzeczy;) Dzień Świętego Jerzego, a przy okazji zakochanych, po tygodniu doczeka się w końcu swojego posta:))) A w kolejce czeka sto innych tematów:)
wtorek, 27 kwietnia 2010
Castells, czyli żywe zamki
Niedziela, kilka minut po godzinie 11, palące słońce, znany nam już plac przed budynkiem władz miasta w Hospitalet de Llobregat. A na placu mieszkańcy, turyści, fotoreporterzy i castellers, czyli budowniczy ludzkich zamków, zwanych też wieżami (castells, castillo - zamek w j.katalońskim i hiszpańskim). Młodzi, starsi, grubi, chudzi, mężczyźni, kobiety, dzieci, bezrobotni, uczniowie, urzędnicy, sprzedawcy, nauczyciele... Śmieją się, wygłupiają, zawiązują sobie charakterystyczne szerokie, długie, czarne pasy. To one zabezpieczają kręgosłup i pomagają innym we wspinaczce.
niedziela, 25 kwietnia 2010
Parada gigantów
Felip z olbrzymami podróżuje po Europie od 35 lat. Teraz wybiera się do Francji, a potem do Meksyku. Olbrzymy w samolocie???!!!A czemu nie! Rozkłada się gigantycznego króla na części, pakuje do gigantycznej skrzyni i wysyła na drugą półkulę! Niech i tam zobaczą słynną katalońską paradę olbrzymów.
Za gościnny udział w imprezach władze miasta płacą symboliczne kwoty, ale przecież nie o pieniądze tutaj chodzi. - Giganty to moje wielkie hobby, odskocznia od codzienności. A ilu ludzi się poznaje dzięki takim podróżom! - mówi bezrobotny Antonio. Jego olbrzym to Ramon Berenguer IV, król Aragonii. Eusebi dźwiga na swoich barkach królową Peronellę I d'Aragó. Felip jest szefem. Pracuje w szkolnictwie (tak nam mówi), a po chwili dodaje, że woźnym w szkole jest:) Drużyna gigantów liczy sześć osób. Nazywają się Colla Gegantera de Les Borges Blanques, czyli Grupa Gigantów z miasta Les Borges Blanques (prowincji Lleida). Takie grupy są w każdym mieście w Katalonii.
Za gościnny udział w imprezach władze miasta płacą symboliczne kwoty, ale przecież nie o pieniądze tutaj chodzi. - Giganty to moje wielkie hobby, odskocznia od codzienności. A ilu ludzi się poznaje dzięki takim podróżom! - mówi bezrobotny Antonio. Jego olbrzym to Ramon Berenguer IV, król Aragonii. Eusebi dźwiga na swoich barkach królową Peronellę I d'Aragó. Felip jest szefem. Pracuje w szkolnictwie (tak nam mówi), a po chwili dodaje, że woźnym w szkole jest:) Drużyna gigantów liczy sześć osób. Nazywają się Colla Gegantera de Les Borges Blanques, czyli Grupa Gigantów z miasta Les Borges Blanques (prowincji Lleida). Takie grupy są w każdym mieście w Katalonii.
piątek, 16 kwietnia 2010
Wino musi być, czyli spacer do Cornella
A życie toczy się dalej. I trzeba się nim cieszyć. Po południu wybraliśmy się piechotą do Cornella de Llobregat... po wino. Niedawno odkryliśmy tam nowy sklep z winami i kazaliśmy sobie napełnić dwie butelki na spróbowanie:) A że zapasy trunku szybko się kończą, słońce na niebie, więc dlaczego by nie wybrać się na spacer. Edu załadował do plecaka dwie plastikowe butelki i ruszyliśmy w drogę.
poniedziałek, 5 kwietnia 2010
Procesja wielkanocna
W końcu udało nam się wczoraj, w zupełnie nieoczekiwanej chwili, zobaczyć słynną hiszpańską procesję wielkanocną!!! Po południu (godz. 7. w Hiszpanii to popołudnie:) wracaliśmy z centrum Barcelony z katedry. Jeśli jest się w katedrze, to trzeba oczywiście przejść się Ramblą, bo to trzy minuty drogi stamtąd. Potem wystarczy skręcić w jedną z bocznych uliczek i już, wprost z alei turystów, wkracza się do barwnej dzielnicy emigrantów Raval. Trochę więc nam zeszło w drodze powrotnej i ostatecznie wsiedliśmy do autobusu w BCN koło godz. 9. Czekała nas jedna przesiadka w Hospitalet. Głodni, zmarznięci (gdy zajdzie słońce i zawieje wiatr....brrr), utknęliśmy na przystanku na 40 minut. Co się dzieje???!!! Autobusy w Barcelonie nie jadą przecież przez Kolejową w Katowicach w godzinach szczytu!!! Miały przyjechać w tym czasie już dwa, a tu na horyzoncie widać tylko zapełnione knajpy i słychać tylko okrzyki kibiców. Wściekli byliśmy potwornie. W końcu ruszyliśmy do domu piechotą. I bardzo dobrze się stało! Trafiliśmy na procesję!! Z powodu przemarszu zamknięte były ulice i nie kursowały autobusy. Fiesta - rzecz święta, a wielkanocna to już w ogóle:))
Rytmiczne uderzenia w bębny i odgłosy ciężkich, marszowych kroków słychać już z daleka. To Rzymianie. Chwila postoju. Zgromadzeni częstują "żołnierzy" ciastkami. Ruszają. Do bębnów dołączają trąby. Już z daleka widać górującą nad głowami pątników, bogato zdobioną platformę (los pasos). Takie ołtarze mogą ważyć nawet kilka ton. Pierwsza platforma "idzie" z figurą Chrystusa. "Idzie", bo widać tylko stopy niosących ją mężczyzn. Na drugiej platformie znajduje się figura Maryi. Dźwigają ją mężczyźni w białych szatach. Przed ołtarzami idą pokutnicy w spiczastych kapturach. Uczestnicy korowodu niosą zapalone świece. Kto chce wziąć udział w procesji, może je kupić na miejscu, bo nie brakuje sprzedających.
Procesja - dla jednych atrakcja turystyczna, dla innych przeżycie religijne i celebrowanie Wielkanocy.
Na koniec kilka nowych zdjęć z wielkanocnej katedry:
Procesja - dla jednych atrakcja turystyczna, dla innych przeżycie religijne i celebrowanie Wielkanocy.
Na koniec kilka nowych zdjęć z wielkanocnej katedry:
Msza, zgodnie z informacjami o obchodach Semana Santa, które znaleźliśmy w internecie, miała rozpocząć się o 5.30. Zaczęła się o 6. Takie południowe zwyczaje:)
Ale gdy w końcu się rozpoczęła i zagrały organy...!!! Nareszcie muzyka w kościele i to jaka! Dźwięk niesamowity!! Ze śpiewem było gorzej - solowy popis kantora. Nic nie dało dyrygowanie.
Czekają zawsze przy wejściu...
Pogoda w niedzielę wielkanocną: czasem słońce, czasem deszcz.
piątek, 2 kwietnia 2010
Poszukiwany, poszukiwana
Szukam. Szukam Wielkanocy, szukam pracy, szukam wizytówek do Jordiego i tej sympatycznej Niemki, którzy prowadzili warsztaty ze śpiewu gregoriańskiego w Sant Pau del Camp, szukałam kalendarza. Na znalezienie Wielkanocy w Barcelonie zostały mi jeszcze trzy dni. Wizytówkę do Niemki musiałam zgubić w kościele, gdy zapisywałam, kiedy można go zwiedzać, wizytówka do Jordiego przepadła gdzieś w domu wśród tysiąca ulotek, map, przewodników, zapowiedzi imprez, innych wizytówek, które znosimy każdego dnia. Pracę znaleźć mogę jutro, za tydzień, za miesiąc, za...nie, rok nie będę czekać:). Dziś już też na pewno nikt nie zadzwoni, bo Wielki Piątek to w Hiszpanii dzień wolny od pracy.
Kalendarza na 2010 rok w Barcelonie już nie znajdę. W Polsce nie miałam kalendarza od kilku lat (podobnie jak nie mam zegarka od lat chyba 15:). Prosta prawda nie przeze mnie odkryta: im więcej masz czasu wolnego, tym bardziej jesteś niezorganizowana i w końcu dochodzisz do wniosku, że natychmiast, dzisiaj, jutro musisz kupić kalendarz, który uporządkuje ci życie. Co zapiszesz, będzie zrobione.
Kalendarza szukaliśmy w Barcelonie trzy dni. Kobieta: Jak to możliwe, że w takim mieście jak BCN, nie mogę kupić zwykłego kalendarza na 2010 rok????!!!!! Pojedźmy jeszcze do Corte Inglés na Plaza Catalunya!!! Proszę!!!!Mężczyzna: mamy koniec marca...trzy popołudnia szukamy jednego kalendarza...dobrze, pojedziemy...jestem spokojny....
El Corte Inglés (tutaj na Avenida Diagonal) to największa sieć domów handlowych w Hiszpanii.
W Corte Inglés można kupić wszystko, od ołówka do samochodu. Szukaliśmy tu m.in. zimowej kurtki, roweru, lodówki, torby, pamiątek, kalendarza:) Jak do tej pory, kupiłam tu tylko pamiątki, jeszcze w sierpniu. Całkiem prawdopodobne, że w najbliższym czasie kupimy tu materac, bo czas odwiedzin z Polski się zbliża!!!:))) Również całkiem prawdopodobne, że kupimy tu piękny, czerwony, wygodny, miejski i niedrogi rower dla mnie. Z zakupów kurtki zimowej nic nie wyszło, mimo że szukałam w czasie wyprzedaży. Dlaczego? Z daleka już widziałam kurtkę - moje marzenie. Z bliska zobaczyłam markę "Timberland" i cenę -100 euro po przecenie...Tak więc w Corte Inglés można kupić drogie, markowe ciuchy, ale też niewybredni znajdą tu dla siebie coś dużo tańszego, np. kurtki za 20-30 euro. Ja jednak jestem trudnym i wybrednym klientem i należę do tych, którzy tydzień kupują długopis, każą sprzedawcy wyciągnąć 20 modeli, w końcu mówią "dziękuję, jeszcze się zastanowię", po czym wracają do pierwszego sklepu, kupują pierwszy upatrzony egzemplarz, a po dwóch dniach odnoszą, bo niebieski odcień jest za bardzo niebieski. W Barcelonie jeszcze nie miałam okazji sprawdzić, jaką cierpliwość mają, zwykle mili i uśmiechnięci, sprzedawcy. A to dlatego, że emigracja i bycie "na swoim" jak nic uczy oszczędności, pomysłowości w wykorzystywaniu wszystkiego, co wokół, zabija próżność i nie pozwala, aby w głowie zbyt często lęgły się pomysły zakupów innych niż jedzenie i picie.
Wróćmy do poszukiwań:). Zrozumiałam już, że z marzeniem o kalendarzu muszę się pożegnać. I wtedy napaliłam się na legendarny notatnik Moleskine, który w Barcelonie można kupić m.in. w Corte Inglés. W Polsce słynne notatniki są mało znane i można je zdobyć chyba tylko w dwóch sklepach internetowych (mały format bez "bajerów" 30-50 zł, kalendarze w skórzanej okładce 150 zł:).
Przy półce z Moleskinami można spędzić godzinę. Może mniejszy, może większy, może w kratkę, może gładki, może z czarną okładką, a może z czerwoną? A może coś z serii z miastami świata? Jest w środku mapa, są adresy, telefony, schowki... Kochamy takie papiernicze cacka. Ładne, nawet bardzo. Muy guapo!, jak się mówi w Barcelonie. Tutaj guapa, guapo może być wszystko, nie tylko dziewczyna:)
Byłam o krok od kupienia "Barcelony" w słynnym z kolei francuskim sklepie Fnac na Plaza Catalunya. Fnac to coś w rodzaju Empika, ale razy 10;). Można tu kupić książki, płyty, gry, komputery, telefony, kamery....
Mały Moleskine z Barceloną - 15 euro...hmmm....Za 15 euro mamy porządne zakupy w warzywniaku. Nie. Wrócimy jednak do tego rudego Katalończyka i jego księgarenki w centrum Hospitalet. Czemu wspominam, że rudy? Bo Katalończycy nie przypominają urodą (i nie tylko zresztą) Hiszpanów. Nie bez powodu ciągle ktoś mnie pyta o drogę, bo myślą, że miejscowa jestem. Raz nawet zaczepili mnie ludzie z telewizji, a ja głupia zamiast zgodzić się na rozmowę, wyparowałam: ale ja nie stąd! (ale to w sierpniu było, moje pierwsze kroki na hiszpańskiej ziemi;)
Więc rudy Katalończyk miał jakieś kalendarze. Ale okazało się, że w języku katalońskim:/, poza tym nieładne. Miał też notatniki, wyglądały identycznie jak Moleskine. 4 euro. Męska, szybka decyzja, kupuję! I byłam przekonana, że kupiłam Moleskina po bardzo okazyjnej cenie! W domu ściągam folię, czytam uważnie i... gdzie pisze, że takiego notatnika używali van Gogh, Picasso i Hemingway???!!! To nie Moleskine!!! Trudno, teraz jakoś muszę żyć ze świadomością, że tematy do bloga będę zapisywać w zwyczajnym, wyprodukowanym w Barcelonie notesie...
sobota, 27 marca 2010
Co ma pies do patriotyzmu?
Było już o wiośnie, ale post czeka na uzupełnienie o nowe zdjęcia i podpisy:)) Idźmy jeszcze przez chwilę tropem tablic.
Dopisek do psich odchodów:) W tym tygodniu rzuciła mi się w oczy na jednym z deptaków w Hospitalet taka oto tablica:
Dopisek do psich odchodów:) W tym tygodniu rzuciła mi się w oczy na jednym z deptaków w Hospitalet taka oto tablica:
W skrócie: ludzie mają cieszyć się parkiem (w szczególności dotyczy to dzieci), dlatego pamiętajcie, aby sprzątać odchody swoich psów (na odwrocie to samo oczywiście w j.katalońskim, gdyby ktoś miał wątpliwości;)
Tablice postawiły władze miasta. Znaczące jest przyświecające nawoływaniom do sprzątania psich kupek hasło: Seamos cívicos, czyli "Bądźmy patriotami".
Przyznaję, że gdy kilka dni temu wracałam wieczorem z zakupów, widziałam, jak jeden starszy pan przy pomocy nylonowego woreczka zabiera z ulicy to, co zostawił tam jego pies . Niektórzy są patriotami na własnym podwórku, większości zwyczajnie się nie chce.
A my w czwartek wróciliśmy z rakietami z naszego, znanego już skweru przed domem i nic się nie zmieniło:( Przycięte krzaki (tutaj o zieleń miejską dbają bardzo), ale psie niespodzianki nadal czyhają wszędzie. Żadna przyjemność grać w piłkę albo siedzieć na ławce i nie móc cieszyć się świeżym powietrzem. Napiszemy w tej sprawie pismo do władz Hospitalet de Llobregat (mówię zupełnie serio). I pomyśleć, że mieszkamy w tzw. dobrej dzielnicy, bo w samym centrum, w których emigrantów na palcach policzyć (łącznie z nami, Chińczykami i Hindusami:).
A my w czwartek wróciliśmy z rakietami z naszego, znanego już skweru przed domem i nic się nie zmieniło:( Przycięte krzaki (tutaj o zieleń miejską dbają bardzo), ale psie niespodzianki nadal czyhają wszędzie. Żadna przyjemność grać w piłkę albo siedzieć na ławce i nie móc cieszyć się świeżym powietrzem. Napiszemy w tej sprawie pismo do władz Hospitalet de Llobregat (mówię zupełnie serio). I pomyśleć, że mieszkamy w tzw. dobrej dzielnicy, bo w samym centrum, w których emigrantów na palcach policzyć (łącznie z nami, Chińczykami i Hindusami:).
środa, 24 marca 2010
Jak się uczyć hiszpańskiego w Katalonii?
Wczoraj byliśmy w dwóch miejscach: Centro de Normalizacion Linguistica, czyli mówiąc w skrócie w Centrum Językowym i Cruz Roja, czyli w Czerwonym Krzyżu. W tym pierwszym Edu zapisał się na kolejny, darmowy kurs języka katalońskiego, w tym drugim byliśmy na darmowych warsztatach z pierwszej pomocy domowej. Co miesiąc takich warsztatów jest kilkanaście. Organizuje je Oficina Joven de Emancipacíon, czyli biuro dla młodych osób, które się uniezależniają. Takie biura są w każdym mieście. Można zajrzeć na stronę internetową http://www.joventutlh.cat/ i zapisać się przez internet albo udać się tam bezpośrednio. Właściwie do biura można iść z każdym zapytaniem czy problemem, ale pracy na pewno nam tam nie znajdą. Mnie na przykład dopisali do swojej listy osób chętnych uczyć języka polskiego w zamian za naukę hiszpańskiego (na zasadzie wolontariatu), ale nie razie nie ma chętnych, którzy chcieliby się uczyć polskiego:). W biurze można też m.in. bezpłatnie skorzystać z internetu, zasięgnąć porady prawnika, znajduje się tu też tablica ogłoszeń z ofertami wynajmu mieszkań i pokoi, ofertami pracy.
Warsztaty czy też pogadanki zaczynają się zwykłe o godz. 19 i trwają około dwóch godzin. Są przeznaczone dla osób do 35 roku życia. Tematyka zróżnicowana. Mamy na przykład takie propozycje na luty i marzec: co musisz wiedzieć, aby założyć swój interes, zaczynasz żyć sam, mity i seks.
Warsztaty czy też pogadanki zaczynają się zwykłe o godz. 19 i trwają około dwóch godzin. Są przeznaczone dla osób do 35 roku życia. Tematyka zróżnicowana. Mamy na przykład takie propozycje na luty i marzec: co musisz wiedzieć, aby założyć swój interes, zaczynasz żyć sam, mity i seks.
Wczoraj szłam na warsztaty pierwszy raz (taki eksperyment:) i muszę przyznać, że nie żałuję. Sympatyczna i otwarta profesor;), kameralne grono (5 osób). Uczestniczenie w takich warsztatach to dobry sposób na szkolenie języka i "chwytanie" nowego słownictwa z różnych dziedzin życia, właściwie darmowe konwersacje. Polecam! Ofertę warsztatów można znaleźć m.in. w każdej bibliotece.
Centro de Normalizacion Linguistica także znajduje się w każdym mieście i nastawione jest głównie na nauczanie katalońskiego. Wszystkie dostępne tu na ulotkach informacje na ulotkach z ofertami kursów są w. j. katalońskim. - Jasne - mówię do Edu. - Powiedzmy, że chcę się uczyć katalońskiego, a jeszcze nic nie wiem. Chcę się zapisać, poczytać i co??!!! Nie mogę!
Na szczęście jest sekretariat, gdzie miłe panie, widząc, że nie "parlas", przechodzą na castellano. Gdy Edu zapisywał się na kurs, zapytałam, czy mogę się tu też uczyć hiszpańskiego. - Tak, ale będziesz się nudzisz na zajęciach - usłyszałam jakże miłą dla ucha odpowiedź. - Ale możecie zapytać piętro niżej. Tam prowadzą zajęcia z hiszpańskiego.
Na szczęście jest sekretariat, gdzie miłe panie, widząc, że nie "parlas", przechodzą na castellano. Gdy Edu zapisywał się na kurs, zapytałam, czy mogę się tu też uczyć hiszpańskiego. - Tak, ale będziesz się nudzisz na zajęciach - usłyszałam jakże miłą dla ucha odpowiedź. - Ale możecie zapytać piętro niżej. Tam prowadzą zajęcia z hiszpańskiego.
Katalońskiego można się uczyć w Katalonii za darmo na wszystkich poziomach zaawansowania. Jeśli chcesz się uczyć za darmo hiszpańskiego, to tylko na poziomie podstawowym. Dla tych, co już coś wiedzą, zostają szkoły prywatne, których oczywiście nie brakuje, które tanie nie są, a o poziomach nauczania słyszałam różne opinie. Co polecają wszyscy? Escuela Oficial de Idiomas, czyli Oficjalną Szkołę Języków Obcych i uniwersytet. ESdI to instytucja państwowa o wysokiej renomie. Szkoły znajdują się na terenie całej Hiszpanii. Można się tu uczyć np. japońskiego, euskery czy greckiego, nie wspominając o angielskim, niemieckim, czy oczywiście hiszpańskim. Katalonia jednak oczywiście jest pod tym względem trochę inna, bo o ile szkoła w Barcelonie ma w ofercie hiszpański, to już w Hospitalet de Llobregat jest tylko kataloński:(. Zaletą szkoły jest niezaprzeczalnie fakt, że jest ona tania, za rok płaci się sto euro z groszami. Nic dziwnego, że chętnych do nauki jest wielu.
Dostanie się do Escuela Oficial de Idiomas to jednak loteria, dosłownie. Dwa razy w roku organizowane są zapisy. Zapisujesz się przez internet, korzystając z formularza (w j. katalońskim) dostępnego na stronie internetowej szkoły http://www.eoibd.cat/
Dostanie się do Escuela Oficial de Idiomas to jednak loteria, dosłownie. Dwa razy w roku organizowane są zapisy. Zapisujesz się przez internet, korzystając z formularza (w j. katalońskim) dostępnego na stronie internetowej szkoły http://www.eoibd.cat/
Zapisałam się więc i ja w styczniu. I czekam na ogłoszenie wyników, kogo wylosowali. Właściwie byłam pewna, że mój numer będzie miał szczęście, no bo dlaczego nie! Dzień przed ukazaniem się listy w internecie nawet pojechaliśmy do Drassanet, gdzie mieści się siedziba szkoły w BCN, żebym następnego dnia wiedziała, jak dojechać, aby napisać test, bo to kolejny etap rekrutacji. Wieczorem otwieram w internecie listę i oczom nie wierzę! Nie ma mnie!! Ale jak zobaczyłam, że wylosowali prawie 2 tys. osób, z tego 70 proc. to Chińczycy (to odrębny temat:), to przestałam się dziwić. Ile osób musiało się zapisać na początku!! Kolejny etap, czyli test, też nie gwarantuje przyjęcia, bo może się okazać, że większość napisze test na poziomie podstawowym, więc wiadomo, że nie przyjmą wszystkich.
Jakoś doszłam do siebie po tej przegranej i pełni nadziei ruszyliśmy na uniwersytet. Co tam jakaś szkoła, nawet oficjalna, ja będę się uczyć hiszpańskiego w Uniwersytecie w Barcelonie!! A tutaj niespodzianka, a raczej oczy szeroko otwarte z wrażenia i przerażenia. "Español para extranjeros", czyli hiszpański dla cudzoziemców - już z daleka widać reklamę na budynku uczelni. Jeden semestr, trwający dokładnie od 29 stycznia do 7 maja, kosztuje 1060 euro......Przyszło mi pożegnać się z marzeniem. Właśnie mam przed sobą ulotkę, którą zabraliśy...hmmmm....jednak nie przestałam marzyć:) Diploma de Estudios Hispánicos...2596 euro...pięknie byłoby z takim dyplomem wrócić do Polski. Jeszcze wejdźmy sobie na stronę: http://www.eh.ub.es/
Jakoś doszłam do siebie po tej przegranej i pełni nadziei ruszyliśmy na uniwersytet. Co tam jakaś szkoła, nawet oficjalna, ja będę się uczyć hiszpańskiego w Uniwersytecie w Barcelonie!! A tutaj niespodzianka, a raczej oczy szeroko otwarte z wrażenia i przerażenia. "Español para extranjeros", czyli hiszpański dla cudzoziemców - już z daleka widać reklamę na budynku uczelni. Jeden semestr, trwający dokładnie od 29 stycznia do 7 maja, kosztuje 1060 euro......Przyszło mi pożegnać się z marzeniem. Właśnie mam przed sobą ulotkę, którą zabraliśy...hmmmm....jednak nie przestałam marzyć:) Diploma de Estudios Hispánicos...2596 euro...pięknie byłoby z takim dyplomem wrócić do Polski. Jeszcze wejdźmy sobie na stronę: http://www.eh.ub.es/
No proszę, jakie miłe zaskoczenie! Strona w języku hiszpańskim! Muchas gracias!! Zabieram się za studiowanie...strony:)
środa, 17 marca 2010
Szeroki alejami i ciemnymi przedmieściami
W Barcelonie i aglomeracji jest wiele starych mieszkań. Wśród tych starych oko turysty najpierw zauważa te w samym centrum, wizytówki miasta, na największych, szerokich alejach, najdroższe, nie na kieszeń emigrantów, co najwyżej zamożnych Katalończyków. Już wejście do takiego budynku zapowiada, z jakim standardem będziemy mieć do czynienia. Wita nas ogromny hol z lustrami i kanapami, czasem jeszcze z portierem.
Barcelona, Paseo San Juan Ekskluzywna dzielnica Grácia, w pobliżu Avenida Diagonal
Wśród tych starych mieszkań w centrum Barcelony są też oczywiście takie, które nie przypominają pałaców. Owszem, stylowe, ale nieco zaniedbane. Byliśmy w jednym w pobliżu Avenida Roma, na której mieszka niejaka señora Vives z mężem (to w Barcelonie popularne i zacne zarazem nazwisko). Dzieci w Madrycie, zostały po nich utrzymane w idealnym stanie pokoje, razem z salonem będzie ich pięć. Do tego ogromny przedpokój, ściany z obrazów, dwie łazienki, dwa balkony, duża kuchnia, pomieszczenie gospodarcze. Meble oczywiście drewniane, księgozbiór bogaty, liczne pamiątki z podróży. Wnętrze stylowe, ale jednocześnie z wszystkimi wygodami na miarę XXI wieku.
Ogłoszenie o wynajmie zobaczyliśmy na ulicy. Właściwie w każdym budynku z jakiegoś okna albo balkonu zwisa plansza z napisem: lloger, "do wynajęcia" (w j. katalońskim) i z numerem telefonu. Właścicielka z Peru. Chciała wynająć pokój, podobno dzień wcześniej ktoś się z niego wyniósł. Mieszkanie brudne i zaniedbane. Wyszliśmy z niego szybko.
Tak wygląda centrum, a co poza nim, co poza szerokimi , reprezentacyjnymi alejami, z drogimi butikami, kamienicami tak pięknymi, aż proszą się, żeby zrobić im zdjęcia? Węższe ulice, mniej światła, jeden dom niepodobny do drugiego, dodany jak przypadkowy klocek. Takie domy dopiero proszą się, żeby zrobić im zdjęcie:) Warto, oprócz reprezentacyjnej architektury miejskiej, zobaczyć skromniejsze, ale mające niepowtarzalny, śródziemnomorski urok, przedmieścia.
Hospitalet de Llobregat
Hospitalet de Llobregat. Jaki piękny widok z tarasu!
Charakterystyczne dachy południa...
Hospitalet de Llobregat. Jaki piękny widok z tarasu!
Charakterystyczne dachy południa...
Edu: "Taka architektura mnie się nie podoba. Sprawia wrażenie nieporządku. Kto tam mieszka na górze?!" A mnie się podoba:)
Hospitalet de Llobregat, stare i nowe.
Barcelona, stare i nowe.
Barcelona, dzielnica Badal, stare i nowe, wysokie i niskie.
Barcelona, Badal.
Barcelona, dzielnica Badal, stare i nowe, wysokie i niskie.
Barcelona, Badal.
Możemy też w Barcelonie zobaczyć nowe budownictwo, czyli bloki mające 20-30 lat, przypominające polskie osiedla. Są nowoczesne, dopiero co powstałe apartamentowce.
Barcelona, w pobliżu stadionu Camp Nou
Barcelona, dzielnica Sant Martí
Subskrybuj:
Posty (Atom)









