Letnio, leniwie, lekko...(żeby nie napisać lightowo;).
CO JA ROBIĘ TU?
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą przyroda. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą przyroda. Pokaż wszystkie posty
niedziela, 22 sierpnia 2010
niedziela, 1 sierpnia 2010
W rajskim ogrodzie na dzikim wybrzeżu
Jedziemy do Blanes. Główny cel wyprawy: ogród botaniczny Mar i Murtra (Jardí Botánic Mar i Mutra). To największa atrakcja miasta i jeden z najważniejszych ogrodów botanicznych Europy. Według różnych źródeł rośnie tu 3 tys., 4 tys., 5 tys. albo nawet 7 tys. gatunków roślin egzotycznych z całego świata. Książka, którą kupiłam w parku, mówi o 4 tys. gatunkach na 17 hektarach. Ale już w ulotce, którą zabrałam z centrum informacji turystycznej czytam, że hektarów jest 4:) Hmmmm, zostawmy liczby! Ważne jest to, że po przekroczeniu bramy parku znajdujemy się w raju! Obłędna zieleń i wszystkie kolory tęczy, obłędny błękit i obłędne słońce! A do tego najpiękniejsza panorama Dzikiego Wybrzeża, czyli Costa Brava!
Jeden z kilku punktów widokowych (czyli mirador). Najsłynniejsze zdjęcie ogrodu Marimurtra i najlepsza reklama miasta Blanes.
środa, 21 lipca 2010
Fioletowe jakarandy i żółte tipuany
"Kilka miesięcy z życia roślin..." odcinek kolejny:) Jakarandy i tipuany, czyli fioletowo-żółte dywany. Oba drzewa pochodzą z Ameryki Południowej, jakaranda mimozolistna z Brazylii i Argentyny, a tipuana z Brazylii, Paragwaju, Argentyny i Urugwaju. Rosną w parkach na obszarze całego Półwyspu Iberyjskiego. Oba tropikalne drzewa na wiosnę obsypują się kwiatami (w kwietniu, maju), a miesiąc później kwiaty opadają, fioletowe nieco wcześniej niż żółte. Kwieciste dywany jeszcze kilka tygodni temu leżały pod naszymi oknami:) Jakarandy i tipuany często rosną obok siebie.
piątek, 25 czerwca 2010
Kilka miesięcy z życia drzewa szczotkowego
Zaczynamy nowy cykl: "Kilka miesięcy z życia katalońskich drzew, krzewów i kwiatów";)) Chociaż oczywiście często będą to rośliny charakterystyczne dla całej strefy śródziemnomorskiej bądź też takie, które rosną na wielu kontynentach. Ale będą też takie, które są symbolem barcelońskich ulic. Na początek callistemon speciosus, w Polsce zwany kuflikiem, w Hiszpanii to escobillón rojo, árbol del cepillo albo limpiabotellas, czyli czerwona miotła, drzewo szczotkowe bądź szczotka do czyszczenie butelek. A już byłam pewna, że to krzew eukaliptusa! W internecie znalazłam kilka zdjęć z identycznymi kwiatami i informacją, że to eukaliptus cytrynowy. Ale, jak się okazuje, wujek Google nie zawsze prawdę ci powie i czasem warto dać wolne komputerowi, wyjść z domu, iść do biblioteki i sprawdzić, co mówią książki;) Callistemon pochodzi z Australii. W polskim klimacie nie przeżyłby zimy, dlatego u nas w kraju można go hodować tylko w ogrodach, by już jesienią, przed nadejściem przymrozków, zapewnić mu schronienie w domu. W krajach o ciepłym klimacie callistemon jest przepiękną ozdobą parków i ulicznych skwerów.
Kwitnący escobillón rojo w maju:
niedziela, 23 maja 2010
O oknach, praniu i pięknej prozie życia
Już około godziny czwartej rano zaczyna się ptasi koncert. Gdy o 6.30 robi się jasno, a koncert jest coraz głośniejszy, gdy przez otwarte na oścież okno (bez firan!) widać coraz intensywniejszy błękit nieba i pierwsze promienie słońca coraz mocniej oświetlają brązową ścianę domu po drugiej stronie wąskiej ulicy, nie chce się już spać. Można leżeć w łóżku, cieszyć się świeżym powietrzem, obserwować, jak przesuwa się słońca cień i słuchać ptasiego radia. Takiego koncertu natury nie słyszałam jeszcze nigdy w życiu! A ptaki śpiewają za naszymi oknami cały dzień (no, z małą przerwą na popołudniową sjestę:). Ćwierkanie, stukanie, pohukiwanie...można by tu nagrać płytę z ptasim, porannym, wiosennym śpiewem. A jak dobrze byłoby jeszcze umieć odróżnić i nazwać te wszystkie ptasie głosy!
Ptasi koncert trwa. Stopniowo dołączają do niego odgłosy odsuwanych rolet w oknach, pierwsze skrzypnięcia drzwi na ulicy, pierwsze, zawsze głośne poranne pozdrowienia.
Zaczyna też żyć nasz dom. José, sąsiad z góry (rodem z Galicji) spuszcza wodę w ubikacji. Dziś nie ma wiatru, bo nie słychać, żeby ruszało się okno wentylacyjne w łazience. Sąsiadka z dołu, señora Josefina ("mówcie mi Fina") ma kaszel. José odsuwa kotarę i wchodzi pod prysznic. Czas wstać! Zobaczymy, co tam u sąsiadów z ulicy słychać. A tu niespodzianka! U małżeństwa z dwójką małych dzieci (pamiętacie tego chłopczyka w koszulce FC Barcelony?:) na balkonie nie wisi dziś pranie! A w tym mieszkaniu naprzeciwko sypialni jednak ktoś mieszka! Rolety przez całe miesiące były szczelnie zasunięte. W końcu kilka dni temu zaczęły się lekko podnosić. Ale w oknie nikogo nie widać.
Zaczyna też żyć nasz dom. José, sąsiad z góry (rodem z Galicji) spuszcza wodę w ubikacji. Dziś nie ma wiatru, bo nie słychać, żeby ruszało się okno wentylacyjne w łazience. Sąsiadka z dołu, señora Josefina ("mówcie mi Fina") ma kaszel. José odsuwa kotarę i wchodzi pod prysznic. Czas wstać! Zobaczymy, co tam u sąsiadów z ulicy słychać. A tu niespodzianka! U małżeństwa z dwójką małych dzieci (pamiętacie tego chłopczyka w koszulce FC Barcelony?:) na balkonie nie wisi dziś pranie! A w tym mieszkaniu naprzeciwko sypialni jednak ktoś mieszka! Rolety przez całe miesiące były szczelnie zasunięte. W końcu kilka dni temu zaczęły się lekko podnosić. Ale w oknie nikogo nie widać.
Nad oknami ptasie gniazda i wysięgniki do wciągania mebli. W wielu budynkach klatki schodowe są tak wąskie, że jedyny sposób na transportowanie mebli to droga powietrzna.
piątek, 16 kwietnia 2010
Wino musi być, czyli spacer do Cornella
A życie toczy się dalej. I trzeba się nim cieszyć. Po południu wybraliśmy się piechotą do Cornella de Llobregat... po wino. Niedawno odkryliśmy tam nowy sklep z winami i kazaliśmy sobie napełnić dwie butelki na spróbowanie:) A że zapasy trunku szybko się kończą, słońce na niebie, więc dlaczego by nie wybrać się na spacer. Edu załadował do plecaka dwie plastikowe butelki i ruszyliśmy w drogę.
sobota, 27 marca 2010
Co ma pies do patriotyzmu?
Było już o wiośnie, ale post czeka na uzupełnienie o nowe zdjęcia i podpisy:)) Idźmy jeszcze przez chwilę tropem tablic.
Dopisek do psich odchodów:) W tym tygodniu rzuciła mi się w oczy na jednym z deptaków w Hospitalet taka oto tablica:
Dopisek do psich odchodów:) W tym tygodniu rzuciła mi się w oczy na jednym z deptaków w Hospitalet taka oto tablica:
W skrócie: ludzie mają cieszyć się parkiem (w szczególności dotyczy to dzieci), dlatego pamiętajcie, aby sprzątać odchody swoich psów (na odwrocie to samo oczywiście w j.katalońskim, gdyby ktoś miał wątpliwości;)
Tablice postawiły władze miasta. Znaczące jest przyświecające nawoływaniom do sprzątania psich kupek hasło: Seamos cívicos, czyli "Bądźmy patriotami".
Przyznaję, że gdy kilka dni temu wracałam wieczorem z zakupów, widziałam, jak jeden starszy pan przy pomocy nylonowego woreczka zabiera z ulicy to, co zostawił tam jego pies . Niektórzy są patriotami na własnym podwórku, większości zwyczajnie się nie chce.
A my w czwartek wróciliśmy z rakietami z naszego, znanego już skweru przed domem i nic się nie zmieniło:( Przycięte krzaki (tutaj o zieleń miejską dbają bardzo), ale psie niespodzianki nadal czyhają wszędzie. Żadna przyjemność grać w piłkę albo siedzieć na ławce i nie móc cieszyć się świeżym powietrzem. Napiszemy w tej sprawie pismo do władz Hospitalet de Llobregat (mówię zupełnie serio). I pomyśleć, że mieszkamy w tzw. dobrej dzielnicy, bo w samym centrum, w których emigrantów na palcach policzyć (łącznie z nami, Chińczykami i Hindusami:).
A my w czwartek wróciliśmy z rakietami z naszego, znanego już skweru przed domem i nic się nie zmieniło:( Przycięte krzaki (tutaj o zieleń miejską dbają bardzo), ale psie niespodzianki nadal czyhają wszędzie. Żadna przyjemność grać w piłkę albo siedzieć na ławce i nie móc cieszyć się świeżym powietrzem. Napiszemy w tej sprawie pismo do władz Hospitalet de Llobregat (mówię zupełnie serio). I pomyśleć, że mieszkamy w tzw. dobrej dzielnicy, bo w samym centrum, w których emigrantów na palcach policzyć (łącznie z nami, Chińczykami i Hindusami:).
wtorek, 23 marca 2010
Parque de la Ciudadela, czyli w Parku Cytadeli
Wchodzimy do Parku Cytadeli, jednego z największych parków w Barcelonie. Aby spokojnie przejść 30 hektarów, posiedzieć na ławce, popływać łódką, zrobić zdjęcia potrzeba ok. 4-5 godzin. A jeśli chce się też zwiedzić znajdujące się tu dwa muzea i zoo, to trzeba na wycieczkę przeznaczyć jeden dzień albo i więcej. Wystarczy spakować jedzenie, picie, koc i "zaparkować" tu na cały dzień:) My niestety tym razem ruszyliśmy w drogę zupełnie nieprzygotowani, w eleganckich butach i bez prowiantu. Ale w końcu mieliśmy tu wysłuchać koncertu, który zgodnie z zapowiedzią na stronie internetowej miasta, miał się odbyć w parku w sobotni poranek. Na koncert się nie załapaliśmy. Spóźnienie? Pozostał nam spacer:)
Po przejściu pod znanym nam już Arco de Triunfo i po spacerze szerokim deptakiem, jesteśmy w Parque de la Ciudadela.
Zaraz przy wejściu znajduje się Museo de Zoología de Barcelona, czyli Muzeum Zoologii.
Budynek, w którym mieści się muzeum, nazywany jest el Castillo de los Tres Dragones (Castell dels Tres Dragons), czyli Zamkiem Trzech Smoków.
W muzeum przy wejściu można znaleźć tysiąc ulotek z atrakcjami turystycznymi Barcelony i Katalonii, ofertami wycieczek, informacjami o koncertach itp. Większość w języku katalońskim i na szczęście też angielskim.
Na terenie parku znajduje się też Muzeum Geologii (najstarsze muzeum Barcelony).
Oba muzea tworzą Muzeum Nauk Przyrodniczych. Kalendarz odbywających się tu imprez, wystaw z dokładnymi opisami, co, gdzie, jak, kiedy tylko w lutym i marcu liczy 30 stron. Książeczka w j. katalońskim.
W pobliżu Muzeum Geologii znajduje się oranżeria.
Drzwi zamknięte, ale rośliny można sfotografować.
Z oferty botaniczno-zoologicznej parku najbardziej interesuje mnie zoo, ale na Parque Zoológico (Parc Zoológic) nie wystarczyło nam tym razem czasu, bo zbliżała się pora obiadu, a stałe godziny posiłków to w Hiszpanii rzecz święta. Można wprawdzie w parku kupić sobie kanapkę i wypić sok, ale ceny wiadomo - jak w każdym tego typu miejscu - są wygórowane. Poza tym kanapka to nie obiad:).
Zanim ruszyliśmy do domu, strąciliśmy sobie z drzew rosnących tuż obok cieplarni kilka mandarynek, ale kwaśne były.
W parku nie trzeba wchodzić do muzeów, żeby cieszyć się przyrodą, i to prawdziwą! Czas na to, co mnie interesuje najbardziej:)
Papagayo:), czyli papuga na pierwszy rzut oka. Ale właśnie Edu mnie poprawia, że to nie "el papagayo", ale cotorra argentina, czyli "el loro", papużka zielona pochodząca z Ameryki Południowej.
Oprócz pomarańczowy gajów, rosną tu też iglaki.
Hmmm....5 minut temu wysłałam e-maila do Klubu Przyjaciół Drzew w Barcelonie z pytaniem, co to za drzewo.
W parku na tablicach znajdują się informacje o występujących tu okazach roślin i ptaków
(w j.katalońskim i hiszpańskim). Tu rośnie cyprys bagienny posadzony prawdopodobnie w 1933 roku...
(w j.katalońskim i hiszpańskim). Tu rośnie cyprys bagienny posadzony prawdopodobnie w 1933 roku...
...a na nim gołębie:). Możemy tu też zobaczyć ptactwo wodne: mewy i czaple.
Kaskada z łukiem triumfalnym.
Tuż obok kaskady znajdują się darmowe i czyste (!) toalety z mydłem, z lustrem nawet, jak na cywilizowany kraj przystało (w Polsce to niestety nie takie oczywiste). Podobne są na plaży. Jeśli musimy skorzystać z WC w mieście, pozostaje wstąpienie do baru, kawiarni i kupienie wody mineralnej albo kawy za 1 euro, bo tylko wtedy można iść do toalety.
Kaskada to jedno z dzieł Gaudíego (zaprojektowana do spółki z Josepem Fontseré).
Co można robić w Parque de la Ciutadella oprócz zwiedzania muzeów, oglądania zwierząt, fotografowania drzew i ptaków, spacerowania, siedzenia na ławce i czytania książki?
Można ćwiczyć...
...biesiadować...
...jeździć na rowerze, swoim ... (tutaj przed kościołem)
...albo miejskim, wypożyczonym (jeszcze rozwinę temat:).
Można popływać łódką. 30 minut za dwie osoby - 6 euro, za 3 osoby - 9, więcej osób - 10.
W parku znajduje się siedziba parlamentu katalońskiego (dawny arsenał):
Do żywopłotów tuż obok parlamentu można...wejść. Można tu na przykład...hmmm... przebrać się, schronić przed słońcem...;)
A co po wyjściu z parku? CDN:)
Subskrybuj:
Posty (Atom)

