Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Katalonia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Katalonia. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 12 lipca 2010

¡Si, si, si, la copa ya está aqui! Hiszpanie Mistrzami Świata!

To był gorący, sportowo-polityczny weekend w Hiszpanii. I w Katalonii. Bo tak chyba trzeba napisać, biorąc pod uwagę marsz w obronie niepodległości, który przeszedł w sobotę ulicami Barcelony. W manifestacji wzięło udział ponad milion osób. Stolica Katalonii dawno już nie widziała takiego zgromadzenia. Protest zorganizował rząd Katalonii jako odpowiedź na decyzję Trybunału Konstytucyjnego w Madrycie, który wyciął ze statut o autonomii katalońskiej  kilkanaście sprzecznych z konstytucją artykułów. Chodzi o zapisy dotyczące tożsamości Katalonii, m.in. języka katalońskiego, symboli narodowych, dlatego duma Katalończyków została tak bardzo urażona. Na czele pochodu szedł sam szef autonomicznego rządu Katalonii socjalista José Montilla. W sobotni wieczór Katalonia tak naprawdę nie tyle broniła statutu, ale domagała się niepodległości i oderwania od Hiszpanii.  "Jesteśmy narodem! Chcemy decydować!" - te głos usłyszała cała Hiszpania i Europa. Wczoraj po historycznej wygranej Hiszpanii w Mundialu Carles Puyol i Xavi, Katalończycy i piłkarze FC Barcelony w triumfalnym biegu całowali katalońską flagę (senyera). Ale zostawmy Katalonię. Hiszpania odniosła przecież historyczne zwycięstwo!! Pierwszy raz wygrała Mundial. Nie zdziwiłabym się, gdyby 11 lipca ustanowiono w Hiszpanii święto narodowe. Trudno opisać to, co działo się w nocy na ulicach hiszpańskim miast. Klaksony, krzyki, śpiewy, petardy!! Wszyscy obowiązkowo w czerwonych koszulkach.  Na Plaza Espanya w Barcelonie szalejące i bezkresne morze kibiców przed wielkim telebimem, który zainstalowały władze miasta. Niestety nie obyło się bez interwencji policji i strażaków.
Przyznam, że przed tym finałem byłam trochę rozdarta, bo zawsze byłam fanką holenderskiego futbolu. Zawsze, czyli od czasów, kiedy zaczęłam oglądać mecze,  czyli od Mundialu Italia 1990. Tak więc wczoraj spokojnie czekałam na rozwój sytuacji. No ale mecz był taki, że ten spokój trudno było długo zachować!! Futbol mocny, brutalny, ale mecz świetny i dramatyczny, godny finału (na szczęście nie grali Włosi!). Znany dobrze w Polsce sędzia Webb raczej do Hiszpanii na wakacje nie powinien przyjeżdżać;) Hiszpanii należało się zwycięstwo, bo któż tak jak Hiszpanie potrafi cieszyć się i świętować! Płaczący Casillas, który kilka chwil później całuje na wizji swoją dziewczynę, przepytującą go właśnie dziennikarkę sportową, trener del Bosque  w powietrzu, piękne chwile! Tymczasem na lotnisku w Madrycie właśnie wylądowali zwycięzcy. Wszystkie hiszpańskie stacje telewizyjne nadają teraz bezpośrednie relacje z przywitania mistrzów albo dyskutują o futbolu. A kataloński kanał TV 3 właśnie podkreślił, że wszystkie gole dla reprezentacji Hiszpanii zdobyli piłkarze FC Barcelony.



poniedziałek, 14 czerwca 2010

Z ziemi śląskiej do katalońskiej, czyli rzecz o autonomii i języku

"Nie przymierzając dziołszko... uczta się tam autonomii:)" pisała mi na GaduGadu Żabka kilka miesięcy temu. Gdzie mam się uczyć? Oczywiście w Katalonii!! I po tych słowach cytat Żabka mi wkleja: "Dr Małgorzata Myśliwiec, politolog z Uniwersytetu Śląskiego, która wzięła udział w dyskusji promującej książkę, jest zdania, że zjawiska zachodzące w województwie śląskim są podobne do procesów, jakie kiedyś miały miejsce w hiszpańskiej Katalonii. Warto dodać, że właśnie w katalońską autonomię są dziś zapatrzeni śląscy regionaliści. Zdaniem dr Myśliwiec, w przypadku Katalończyków dla celów autonomii udało się wykorzystać przełom demokratyczny lat 70. po śmierci generała Franco. To wtedy uzyskali większość praw" - pisze Dziennik Zachodni.
O jakiej książce mowa? "Po co Ślązakom potrzebny jest naród? Niebezpieczne związki między autonomią a nacjonalizmem" autorstwa dr Elżbiety Sekuły ze Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej z Warszawy. W grudniu zeszłego roku organizacje pozarządowe zorganizowały w Katalonii referendum, w którym postawiono pytanie: czy zgadzasz się, aby Katalonia stała się niezależnym państwem? Przy 30-procentowej frekwencji prawie 95 proc. Katalończyków odpowiedziało na pytanie "tak" (referendum nie było wiążące politycznie). Kilka dni później Michał Smolorz napisał w DZ felieton pod znamiennym tytułem Nasza śląska Katalonia Przeczytajcie. Dodam jeszcze tylko, gwoli porządku, że Katalonia obok Kraju Basków, posiada najszerszą autonomię ze wszystkich wspólnot autonomicznych Hiszpanii. Stąd wzajemna sympatia i szacunek, jakimi darzą się Baskowie i Katalończycy. Katalonią rządzi Generalitat, w skład którego wchodzi parlament, prezydent, prezydent, rząd, trybunał sprawiedliwości. Tutaj odsyłam do strony internetowej http://www.gencat.cat/ W Statucie Wspólnoty Autonomicznej Katalonii z 2006 roku znalazł się zapis uznający Katalończyków za naród.
Dla mnie, jako przybysza z obcego kraju, autonomia katalońska ma jeden najbardziej namacalny i praktyczny wyraz: język. Jakie reakcje wzbudza we mnie z tego punktu widzenia? Podziwiam, zazdroszczę i się złoszczę.

środa, 12 maja 2010

Badalona z małpiego, anyżowego likieru słynąca

Dziś wycieczka do Badalony, miasta oddalonego 10 kilometrów od centrum Barcelony. Tylko 15-20 minut jazdy pociągiem i jest się w zupełnie innym, kameralnym centrum miasta.  Poniedziałkowa, popołudniowa wycieczka z naszymi polskimi gośćmi była krótka. Poleżeliśmy na plaży, zrelaksowaliśmy się, posłuchaliśmy szumu morza, popatrzyliśmy w niebo:)) Potem spacerowaliśmy po centrum miasta. Trafiliśmy na majową fiestę. Były więc znane nam już giganty, ognie, dymy, diabły, smoki.
Badalona to jedno z najstarszych miast w Katalonii i trzecie miasto w regionie o największej liczbie ludności (po Barcelonie i Hospitalet de Llobregat). Na pewno warto wybrać się tam na dłuższą wycieczkę. Badalona to morze (5 kilometrów plaż, nowoczesny ośrodek sportów wodnych) i  góry (La Sierra de Marina otaczają miasto od strony północno- zachodniej). W Badalonie można znaleźć ruiny rzymskich term, starych osad iberyjskich (poblado ibérico), można zobaczyć średniowieczne kościoły i klasztory oraz stare, katalońskie domy wiejskie (las masías). Można też zwiedzić fabrykę, w której produkuje się słynny na całym świecie likier Anís del Mono.

poniedziałek, 3 maja 2010

Smok, książki i zakochani

Cały dzień ciemno, zimno i leje jak z cebra. I tak ma być przez trzy dni:///// Na północy Katalonii śnieg. Niech mi nikt nie mówi, że Hiszpania to ciepły kraj. Lato miało już tu być!!! A było może z tydzień. Miał rację Cejrowski mówiąc w jednym ze swoim filmów coś w tym stylu: Hiszpania? Zimno i drogo. Wolę Ekwador. Ciepło i tanio. Mimo wszystko nie tracę wiary w tę Hiszpanię i czekam na słońce!! Tymczasem w wiadomościach znowu wypowiadają się zaskoczeni pogodą Katalończycy w pelerynach. A jeszcze tydzień temu reporterzy pytali, czy wypada tak w bikini po Rambli spacerować:] Ale do rzeczy;) Dzień Świętego Jerzego, a przy okazji zakochanych, po tygodniu doczeka się w końcu swojego posta:))) A w kolejce czeka sto innych tematów:)

wtorek, 27 kwietnia 2010

Castells, czyli żywe zamki

Niedziela, kilka minut po godzinie 11, palące słońce, znany nam już plac przed budynkiem władz miasta w Hospitalet de Llobregat. A na placu mieszkańcy, turyści, fotoreporterzy i castellers, czyli budowniczy ludzkich zamków, zwanych też wieżami (castells, castillo - zamek w j.katalońskim i hiszpańskim). Młodzi, starsi, grubi, chudzi, mężczyźni, kobiety, dzieci, bezrobotni, uczniowie, urzędnicy, sprzedawcy, nauczyciele... Śmieją się, wygłupiają, zawiązują sobie charakterystyczne szerokie, długie, czarne pasy. To one zabezpieczają kręgosłup i pomagają innym we wspinaczce.

środa, 24 marca 2010

Jak się uczyć hiszpańskiego w Katalonii?

Wczoraj byliśmy w dwóch miejscach: Centro de Normalizacion Linguistica, czyli mówiąc w skrócie w Centrum Językowym i Cruz Roja, czyli w Czerwonym Krzyżu. W tym pierwszym Edu zapisał się na kolejny, darmowy kurs języka katalońskiego, w tym drugim byliśmy na darmowych warsztatach z pierwszej pomocy domowej. Co miesiąc takich warsztatów jest kilkanaście. Organizuje je Oficina Joven de Emancipacíon, czyli biuro dla młodych osób, które się uniezależniają. Takie biura są w każdym mieście. Można zajrzeć na stronę internetową http://www.joventutlh.cat/ i zapisać się przez internet albo udać się tam bezpośrednio. Właściwie do biura można iść z każdym zapytaniem czy problemem, ale pracy na pewno nam tam nie znajdą. Mnie na przykład dopisali do swojej listy osób chętnych uczyć języka polskiego w zamian za naukę hiszpańskiego (na zasadzie wolontariatu), ale nie razie nie ma chętnych, którzy chcieliby się uczyć polskiego:). W biurze można też m.in. bezpłatnie skorzystać z internetu, zasięgnąć porady prawnika, znajduje się tu też tablica ogłoszeń z ofertami wynajmu mieszkań i pokoi, ofertami pracy.
Warsztaty czy też pogadanki zaczynają się zwykłe o godz. 19 i trwają około dwóch godzin. Są przeznaczone dla osób do 35 roku życia. Tematyka zróżnicowana. Mamy na przykład takie propozycje na luty i  marzec: co musisz wiedzieć, aby założyć swój interes, zaczynasz żyć sam, mity i seks.
Wczoraj szłam na warsztaty pierwszy raz (taki eksperyment:) i muszę przyznać, że nie żałuję. Sympatyczna i otwarta profesor;), kameralne grono (5 osób). Uczestniczenie w takich warsztatach to dobry sposób na szkolenie języka i "chwytanie" nowego słownictwa z różnych dziedzin życia, właściwie darmowe konwersacje. Polecam! Ofertę warsztatów można znaleźć m.in. w każdej bibliotece.
Centro de Normalizacion Linguistica także znajduje się w każdym mieście i nastawione jest głównie na nauczanie katalońskiego. Wszystkie dostępne tu na ulotkach informacje na ulotkach z ofertami kursów są w. j. katalońskim. - Jasne - mówię do Edu. - Powiedzmy, że chcę się uczyć katalońskiego, a jeszcze nic nie wiem. Chcę się zapisać, poczytać i co??!!! Nie mogę!
Na szczęście jest sekretariat, gdzie miłe panie, widząc, że nie "parlas", przechodzą na castellano. Gdy Edu zapisywał się na kurs, zapytałam, czy mogę się tu też uczyć hiszpańskiego. - Tak, ale będziesz się nudzisz na zajęciach - usłyszałam jakże miłą dla ucha odpowiedź. - Ale możecie zapytać piętro niżej. Tam prowadzą zajęcia z hiszpańskiego.
Katalońskiego można się uczyć w Katalonii za darmo na wszystkich poziomach zaawansowania. Jeśli chcesz się uczyć za darmo hiszpańskiego, to tylko na poziomie podstawowym. Dla tych, co już coś wiedzą, zostają szkoły prywatne, których oczywiście nie brakuje, które tanie nie są, a o poziomach nauczania słyszałam różne opinie. Co polecają wszyscy? Escuela Oficial de Idiomas, czyli Oficjalną Szkołę Języków Obcych i uniwersytet. ESdI to instytucja państwowa o wysokiej renomie. Szkoły znajdują się na terenie całej Hiszpanii. Można się tu uczyć np. japońskiego, euskery czy greckiego, nie wspominając o angielskim, niemieckim, czy oczywiście hiszpańskim. Katalonia jednak oczywiście jest pod tym względem trochę inna, bo o ile szkoła w Barcelonie ma w ofercie hiszpański, to już w Hospitalet de Llobregat jest tylko kataloński:(. Zaletą szkoły jest niezaprzeczalnie fakt, że jest ona tania, za rok płaci się sto euro z groszami. Nic dziwnego, że chętnych do nauki jest wielu.
Dostanie się do Escuela Oficial de Idiomas to jednak loteria, dosłownie. Dwa razy w roku organizowane są zapisy. Zapisujesz się przez internet, korzystając z formularza (w j. katalońskim) dostępnego na stronie internetowej szkoły http://www.eoibd.cat/
Zapisałam się więc i ja w styczniu. I czekam na ogłoszenie wyników, kogo wylosowali. Właściwie byłam pewna, że mój numer będzie miał szczęście, no bo dlaczego nie! Dzień przed ukazaniem się listy w internecie nawet pojechaliśmy do Drassanet, gdzie mieści się siedziba szkoły w BCN, żebym następnego dnia wiedziała, jak dojechać, aby napisać test, bo to kolejny etap rekrutacji. Wieczorem otwieram w internecie listę i oczom nie wierzę! Nie ma mnie!! Ale jak zobaczyłam, że wylosowali prawie 2 tys. osób, z tego 70 proc. to Chińczycy (to odrębny temat:), to przestałam się dziwić. Ile osób musiało się zapisać na początku!! Kolejny etap, czyli test, też nie gwarantuje przyjęcia, bo może się okazać, że większość napisze test na poziomie podstawowym, więc wiadomo, że nie przyjmą wszystkich.
Jakoś doszłam do siebie po tej przegranej i pełni nadziei ruszyliśmy na uniwersytet. Co tam jakaś szkoła, nawet oficjalna, ja będę się uczyć hiszpańskiego w Uniwersytecie w Barcelonie!! A tutaj niespodzianka, a raczej oczy szeroko otwarte z wrażenia i przerażenia. "Español para extranjeros", czyli hiszpański dla cudzoziemców - już z daleka widać reklamę na budynku uczelni. Jeden semestr, trwający dokładnie od 29 stycznia do 7 maja, kosztuje 1060 euro......Przyszło mi pożegnać się z marzeniem. Właśnie mam przed sobą ulotkę, którą zabraliśy...hmmmm....jednak nie przestałam marzyć:) Diploma de Estudios Hispánicos...2596 euro...pięknie byłoby z takim dyplomem wrócić do Polski. Jeszcze wejdźmy sobie na stronę:  http://www.eh.ub.es/
No proszę, jakie miłe zaskoczenie! Strona w języku hiszpańskim! Muchas gracias!! Zabieram się za studiowanie...strony:)

wtorek, 16 marca 2010

Jeśli mieszkanie, to...nie w Barcelonie

Mieszkania w Barcelonie są najdroższe w całej Hiszpanii i jedne z najdroższych w Europie. W większości są stare, ciemne i nie mają ogrzewania. Ulice są wąskie, więc ludzie zaglądają sobie do okien. Ale tutaj nikt nie przejmuje się takimi szczegółami. Jak skomentował Alex z agencji nieruchomości, gdy zaznaczyliśmy, że szukamy słonecznego mieszkania z dużymi oknami, bo to, w którym jesteśmy teraz, ma tylko jedno okno: "Dla mnie to nie ma znaczenia. Ważne, żebym miał się gdzie wyspać".
Jak widzę w internecie ogłoszenie: 70-metrowe (!) mieszkanie w Madrycie, w nowym budownictwie, z centralnym ogrzewaniem, całkowicie umeblowane, z basen (!!!!) za 600 euro (!!!!!), to najchętniej w tym momencie spakowałabym się i wyjechała z Barcelony. Nie szkodzi, że tam nie mają plaży i morza. W Barcelonie za takie lokum liczą sobie grubo ponad 1000 euro. Szukajmy dalej. Asturia i jedno z większych miast Avilés. Tutaj za 350-400 euro można wynająć mieszkanie 70-90 metrowe!!! Nieważne, że tam teraz pada deszcz, a tutaj słońce. W Walencji i Sevilli to samo: 80 metrów za 400 euro!! A szukam tylko w dużych miastach. Nie chcę już wiedzieć, ile bym zapłaciła w tych mniejszych. Ktoś powie: ale Katalonia to najbogatszy region w całej Hiszpanii i tutaj się najwięcej zarabia. Jasne, tylko że na 4 mln 130 tys. 625 bezrobotnych obecnie w Hiszpanii, połowa zarejestrowanych jest w Katalonii.
W Barcelonie poniżej 500 euro można wynająć najwyżej pokój. Ok. 600 euro kosztuje mieszkanie typu studio, czyli lokum z jedną przestrzenią, najczęściej niewielką ok.30-metrową. Oglądaliśmy coś takiego. Ruszyć się tam ledwo można, a agentka nieruchomości tłumaczyła nam, jak podnieść łóżko, żeby pod nim zainstalować sobie małą szafę! Za niewiele ponad 600 euro widzieliśmy też mieszkania 60-metrowe, ale stare, gołe, odrapane ściany. W Hospitalet de Llobregat salon, sypialnia, łazienka za 500 euro (40 metrów). I co z tego, jeśli nie ma kuchni? Jest tylko mała wnęka z kuchenką elektryczną na dwa palniki. Kto wymyślił taki układ mieszkania?! Jutro ciąg dalszy historii  "Jak się mieszka w Barcelonie".